Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft ons congres te getuigen van de gezonde staatsbemoeiing welke voor het maatschappelijk lpven de voorwaarden schept om ziph naar eigen karakter en roeping te ontwikkelen, welke de maatschappelijke krachten, in veelvormige schakeering uitbottend, tot rijke ontplooiing zoekt te schragen. Maar onverzettelijk ga ook ons protest tegen de verderfelijke staatszorg, die den vleugelslag van de persoonlijke energie verlamt, die den vrijen burger knecht, die aan het vrije maatschappelijk leven den nekslag geeft.

Op de overheid alzoo wachten wij, doch op haar niet alleen, op haar niet voornamelijk. Een tweede macht, die hulp heeft te bieden, warmer en sympathieker dan de staatstusschenkomst, is de organisatie.

Voor wie leven bij de Heilige Schrift met haar doordringende prediking van de solidariteit van het uit éénen bloede geschapen -menschelijk geslacht, is het treffend te zie», met hoe felle mokerslagen is vernietigd het starre individualisme, zijn belichaming vindende in het coalitieverbod, dat voor ondernemers en arbeiders de vereeniging onmogelijk maakt. Schitterend heeft zich de historie gewroken op de onhistorische dwaalleer der revolutiedagen, die met de opheffing der gilden en haar verzet tegen de organisatie in het maatschappelijk leven, den enkeling met zün hebbelijkheden en zijn individueel machtsbezit ten troon verhief.

Vast en wijdvertakt is de vereenigingsaetie, welke den bodem onzer maatschappelijke orde doortrekt. Organisatie is het wachtwoord onzer eeuw voor arbeiders en bedrijfsleider*.

Wij begroeten met warmte dien vereenigingsdrang, wij minnen onze christelijke vakorganisatie. Wat zegenende macht zij kan uitoefenen, kwam uit in de emotievolle Novembermaand van het vorige jaar. Ik zou tekortschieten in de waardeering van de gevoelens u bezielen, ik zou mijzelf ©nnatuurlfiken dwang opleggen, ik zou aan piëteit en waarheid te kort doen, wanneer ntet op dit ohristelnksociaal congres, nog leyend onder den indruk van hetgeen in de achter ons liggende Novembermaand geschiedde, met innige dankbaarheid werd herdaeht de trouw, waarmee onze christen-arbeiders tóch schaarden om den troon van Oranje, de kloekheid, waarmee tój, toen bloed en tranen dreigden te worden gestort voor eene onheilige zaak, onze volksvrijheden, de ware democratie hebben gered.

Het moet ons christen-mannen en -vrouwen een eere zijn, het moet ook de eer zün van dit congres om onzen christelijke» vak▼ereenigingsleiders niet te onthouden hetgeen tot verlichting van litm zware taak strekken kan. Wanneer ze in onzen kring nog

Sluiten