Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op den levensweg meegegeven, toen op het 5e Internationaal Socialistisch Congres in 1900 te Parijs gehouden deze resolutie werd aangenomen:

„Overwegende dat men onder gemeentelijk socialisme niet mag verstaan een bijzonder socialisme, maar alleen de toepassing van het socialisme op een speciaal terrein van politieke werkzaamheid,

Overwegende dat de hervormingen, die daarmee gepaard gaan, niet zijn en niet mogen worden: voorgesteld als de verwezenlijking van de collectivistische maatschappij maar slechts kunnen worden aangemerkt als zich bewegende op een gebied, dat de socialisten kunnen en moeten gebruiken om de komst van deze maatschappij voor te bereiden en gemakkelijk te maken,

Overwegende dat de gemeente kan worden een uitstekend laboratorium voor gedecentraliseerd economisch leven en tegelijkertijd een geduchte politieke versterking ten nutte van de plaatselijke socialistische meerderheden tegen de bourgeoismeerderheid van het centraal gezag, wanneer eenmaal een ernstige autonomie zal zijn verwezenlijkt,

Verklaart het internationaal congres van 1900:

Dat alle socialisten den plicht hebben om zonder het belang der algemeene politiek te misbruiken de gemeentelijke werkzaamheid meer te doen verstaan en waardeeren, en bovendien aan de gemeentelijke hervormingen de beteekenis toe te kennen, die haar toekomt als eerste kiem van de collectivistische maatschappij, en eindelijk om tot gemeentediensten te maken: het stedelijk vervoerwezen, de verlichting, de waterleiding, baden, waschplaatsen, warenhuizen, bakkerijen, voedingsdienst, onderwijs, medische dienst, ziekenhuizen, verwarming, arbeiderswoningen enz. enz., modelinrichtingen zoowel ten aanzien van de belangen van het puhliek alsook van de posrfcje der burgers die ze bedienen;

dat de gemeenten die te zwak zijn om op zichzelve deze eischen te verwezenlijken vereeniging met andere gemeenten moeten zoeken."

Deze raadgevingen zijn ter harte genomen. De leuzen: „De staat moet het doen", „De gemeente moet het doen" zijn de geliefkoosde slagwoorden, waarmee de aanval op het particuliere bedrijf wordt voltrokken. Het breede werk Edmund Fischer, Das sozialistische Werden (Leipzig, 1918) leert duidelijk met hoe groote hardnekkigheid wordt gearbeid aan de verwezenlijking der door hem op den voorgrond geplaatste stelling: „De gemeentelijke bemoeiing moet zich van de wieg tot het graf der burgeren uitstrekken". Wat de sfeer van het rijksregimen't betreft gunt het praeadvies door den heer Wibaut over Fiscale monopolie» uitgebracht voor de Vereeniging voor-de staathuishoudkunde en de statistiek1) ons een blik in het rijke verschiet, dat zich hier voor het socialistische oog opent.

*) Zie ooik voor het vervolg de Praeadviezen over de vraag: Is invoering van staatsmonopolies ter versterking van de staatsinkomsten wentéchelijkt Zoo ja, welke monopolies zouden dan daarvoor in aanmerking komen? door Prof. Mr. P. J. M. Aalberee, Prof. M r. D r. A. van Grj|n, F. M. Wdihault, 'e-Gravenhage, 1918.

Sluiten