Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij zien 'met schrik, dat zij óók een historische lijn in haar werk hebben, die lijnrecht ingaat tegen Gods scheppingswerk en die uitloopt op verwoesting van wat ons 't hoogst en 't heiligst is; maar wij ontwaren tevens, dat de vijand de zwakke plekken en de fouten van ons Christelijk leven weet te gebruiken om zijn macht uit te breiden.

De vrouwen uit de socialistische gemeenschap ontwikkelden zich om door haar invloed op het publieke leven, ook vele in ons oog ergerlijke misstanden te verbeteren. Zij doen het volgens haar beginsel en dat van haar partij, terwijl het evengoed en dan tot eer van God, had kunnen gebeuren, als wij 't hadden gedaan, als onze partij 't had kunnen ondernemen, als de Christenen — mannen, zoowel als vrouwen — meer liefde hadden gehad voor de armen, die zij altijd met zich hebben, ook voor de geestelijk armen.

De jeugdorganisaties der socialisten zijn sterk; haar werk onder de rijpere jeugd, wordt met enthousiasme gedaan door gestudeerde mannen en vrouwen.

De voornaamste vakken, waarin zij de arbeidersjeugd na de schooljaren voorlichten, zijn: staathuishoudkunde, algemeene geschiedenis, arbeidswetgeving en kennis der staatsinrichting. Bij de studie der geschiedenis vergeten zij niet kennis te verspreiden over het wezen, den oorsprong en de ontwikkeling van godsdienst en kerk, volgens hun idee. Waarom? „Wel, omdat," zeggen zij, „wanneer wij socialisten de jonge arbeiders laten gaan, die ProtestantschChristelijk zijn opgevoed, waar komen zij dan te land? Eerst in de Chr. Jongelingsvereeniging en dan in Patrimonium of Protestantsche vakbonden. Zij worden daar hoe langer hoe meer in de Chr. wereldbeschouwing geconfijt, gaan er hoe langer hoe meer in op en wij sociaal-democraten weten, hoe verbazend moeilijk het is ze daar nog te bereiken en over te halen."

Voelt ge nu, geachte Vergadering, hoe de socialisten winnen als onze gestudeerde Chr. mannen en vrouwen de vrouwelijke jeugd niet gaan voorlichten na de schooljaren en wij ze niet helpen zich daaraan te geven ?

Zeker, wij behoeven de dingen niet te overdrijven. Ik weet, dat kennis en liefde hier niet alles is en dat een jong meisje, uit de S.D.A.P. academisch opgeleid en met groote geestdrift voor het sociale werk, als zij zich zelf niet geheel, of grootendeels, financieel redden kan evenmin een bestaan in 't socialistisch sociale werk kan vinden als wij in het Christelijke. Maar waarom zouden wij ook niet alvast in een gewone betrekking, of op een andere plaats sociaal werk doen, zoo wij onze roeping in het publieke leven als de roomsche vrouwen, apologetisch-religieus verstaan?

Laten wij, om te beginnen, alle st&n&s-pretenties uit ons midden weg doen, opdat wij weten, wat te antwoorden op een redeneering als deze, dat „de algemeene waarheid is: de bevrijding der vrouw is het werk van het socialisme, en is doorkruist door deze bijzondere waarheid, dat het socialisme de opheffing van de klasse-voorrechten, ook voor de vrouw, beteekent." Opdat wij weten, wat te antwoorden, als uitsluitend aan het productie-proces de vormen van den staat en den eigendom, de vorming van het gezin en de positie der vrouw

Sluiten