Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden ontleend, wanneer de vreugde en de vloek van het Paradijs leugen wordt geheeten en het Christendom, met zijn vaderschap van God, misleiding wordt genoemd, met het doel verzonnen om den man prioriteit boven de vrouw te geven.

Zoo verdreef steeds de radicale democratie de oude goden en wie het Christendom niet erkent, als de Godsopenbaring bij uitnemendheid, heeft in den bloeitijd van het socialisme, die achter ons ligt, daarmee afgedaan. Hij verwacht van de revolutie de bevrijding der menschheid van God, én van Christus, én van den Heiligen Geest, zooals zij eens is bevrijd van Zeus en andere oude goden. In die dagen zal de vrouw vieren het Feest der Gedachtenis, zooals Mevrouw Roland Holst het heeft bezongen.

IV.

Laat het Christendom zich verdringen? Liggen de pilaren ervan: „'t Geloof aan God Drieëenig en 't goddelijk recht van het gezin", niet vast in de vrouwenharten? Zóó vast, dat het socialisme eraan wanhoopt ze te kunnen ontwrichten? Ondergaat niet ons publieke leven thans iets wonders ? Veel mannen, geleerden zelfs, democraten, ijveraars van den vooruitgang, zijn teruggekeerd uit den oorlog en, meer dan wij dachten, is Jezus van Nazafeth aan de fronten geweest. Als wij die mannen thans hooren, bemerken wij, dat zij nu gelooven aan iets, dat vaststaat, waar alles wankelt. Eén hunner noemde het: de kerk, die niet omver wordt gestooten door den wind uit de prairiën.

Deze mannen doen thans een beroep op het Christendom, op u en op mij. Zij zijn niet conservatief of reactionnair geworden; zij zijn sociaal dezelfden gebleven, alleen zij zoeken het iets, want zij gevoelen de geestelijke waarde ook der maatschappelijke vragen. Zij wijzen ons op onze hooge roeping, omdat zij zagen, dat Jezus Christus geen cultuurgod, maar de Eeuwige is. Zij zeggen ons, dat wij moeten uitgaan in het publieke leven — nu — en Hem prediken ook op het terrein der wetenschap, vrouwen zoowel als mannen. Daarom vraag ik nog enkele oogenblikken uw aandacht voor: De Vrouw en de wetenschap en voor De Vrouw en de politiële.

De vrouwen der Oudheid, die buiten Christus het terrein der wetenschap betraden, moesten daartoe meestal ook lichamelijk publiek worden en wij zien het in de uitleving der socialistische en feministische beginselen, ook in wetenschap en kunst, hoe ook nu nog, buiten Christus, in het publieke leven de vrouw de christelijke moraal met voeten treedt. Een enkel voorbeeld: Ellen Key schrijft „In de Vrouw en de moraal": George Eliot was 30 a 40 jaar geleden een kolossale ethische kracht. Zij heeft allen geholpen, die van het Christendom overgingen tot een nieuwe levensbeschouwing.

Een ander [mevr. Roland Holst] hoort Shelley zingen en jubelt dan: „de materieele, productieve krachten waren opgekomen, die de oude ideeën, de oude gevoelens en de oude zeden zouden begraven. Tallooze geslachten lang was door den godsdienst aan de vrouw, een deemoedig onderworpen en een gehoorzaam leven in het verborgene geboden, was de vrouw, die zoo leefde, door de kunst verheerlijkt en de wil zoo te leven in haar door de opvoeding

Sluiten