Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Denken we ons die 60 klein-bed rijven organisch verbonden, dan kan een enkele groote centrale keuken, waarin een werkelijke meester in de kookkunst toeerscht, een overvloediger en meer afwisselend voedsel voor den halven prijs klaar maken. Huishoudelijke machines als spoelmaehines zouden aangewend kunnen wordea. Centrale verwarming niet te vergeten. Koud- en warïnwaterlcidkigen, waschtafels met afvoer, centrale wasscherij. Logeerkamers voo* aller gebruik, leeszalen, muziekkamers, donkere kamers voor 't fotografeeren, badkamers, tuin en kinderspeelzaal*'.

Op een ander oogenblik spreekt MüUer Lyer heel gemoedelijk over ,/da oplossing van het gezin". Volgens hem is in de gesohiedeBM van het gezin een ontwikkelingslijn aan te toonen, die loopt in 4e richting van zijn oplossing. Hij gelooft ook (die arme), dat het huwelijksleven rustiger en vredige* zal zijn, wanneer man en vrouw minder samen aSjn. Het gebrek aan afstand verstompt de liefde. Hij' raadt aan „Oodwinsche huwelijken", waar man en vrouw gescheiden woneni.

Ook Van der Goes heeft im de „Nieuwe Tijd" geschreven over de vernietiging van het gezinsleven, en ook Mevrouw Mandhoït—Andrea gelooft en vindt dat het van zelf spreekt, dat, wanneer het waar is, dat de banden van het gezin losser zullen worden en wanneer de taak der ouders zich zal beperken tot im het leven roepen van krachtige kinderen, dat dan het gezin niet meer de plaats kan zijn, waar kinderen verzorgd en karakters gevormd kunnen! worden.

Van der Goes zegt ook nog in een zijner geschrifen, dat als de Hel niet reeds uitgevonden was geweest, men) veeleer naar de trekken van menige arbeidershuishouding het beeld eener meest afschrikwekkende plaats, het verblijf der verdoemden had kunnen ontwerpen. Het kapitalistisch stelsel heeft het gezinsleven van de arbeidersklasse vernietigd. Herstel van dit gezinsleven zou zijn een stap achteruit.

Ik vond juist dezer dagen in de Maart-aflevering van de „Women's Magazine" een. hoofdartikel van de aardige redactrice Flora Klickman. Zij zegt: „Wat spreken de menschen toch over gemeentelijke wasisöherijen. Vergeten zij, welke schade het doen zou aan de zenuwen van de huisvrouw, als zij haar linnengoed met gaten en winkelhaken* terug krijgt, ik zeg u, 6 keer langer kan men met zijn wasch goed doen als men het zelf wascht.

„Er wordt gedweept met centrale verwarming, maar men vergeet dat lang niet iedereen tegen die droge verwarmde lucht kan, vele menschen krijgen er hoofdfpijn van en een akelige droge huid. In Amerika, de bakermat der radiators is iedereen de koning te rijk, die weer een open haaïd heeft. Zeker, er zijn voordeelen, maar ook veel nadeelen.

„De centrale keuken — het ideaal van velen!!! Ik vraag u: wie betaalt de hooge salarissen, de dure aanschaffing van alle benoodigdheden, de hooge huren der gebouwen? Ons eigen gekookt eten is toch immers veel lekkerder. Vergeten we toch nooit, dat het een vrouw aangeboren is om te zorgen voor de haren, voordat ze nog met de pop speelt, is haar liefste speelgoed een kookkacheitje. Weet ge — zegt ze — wat we kunnen doen, we zullen veel arbeid besparen^ als we alle gezellige dingen in «ons huis wegzetten, 'de karpetten verbannen; en de gezellige

Sluiten