Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de uitspattingen beloond, terwijl de bescheidenheid en de ingetogenheid aan het kortste einde trekt.

Waar het jonge meisje alleen op de wereld staat, zooals b.v. vele winkelmeisjes, kantoorklerkjes, verpleegsters enz. in onze groote steden, leidt dit er licht toe, dat zij psyskk zich niet het noodige gunt, van eenige ontspanning geen kwestie is en zij allicht lichamelijk achteruitgaat, terwijl de moed en de energie er niet heter op worden. Anderen die niet zoo degelijk zijn en van pret ,eni opschik houden, komen al te licht in de verleiding op verkeerde wegen bijverdiensten te zoeken.

Doch ook op het jonge meisje thuis is de invloed verkeerd; zij voelt zich achtergesteld bij hare broers, omdat zij zelden kan verdienen als deze en dit bezorgt haar dikwijls een gevoel van moedeloosheid.

Een derde oorzaak die met de vorige nauw samenhangt is, dat meisjeB zich voor minder loon aanbieden. De oudere economie, die geheel op vraag en aanbod steunde, is nog niet geheel vervangen, al heeft de actie der vakverenigingen met hare loonregelingen, collectieve contracten, enz. de onbelemmerde werking van vraag en aanbod verhinderd.

De vrouwen worden nog steeds gebruikt als „goedkoope werkkracht . Zelfs de collectieve contracten door de vakverenigingen onderteekend, erkennen', wij zagen het reeds, veelal het goed recht van een lager vrouwenloon En waar verreweg het grootste deel der vrouwen ongeorganiseerd is, verwondert het ons niet dat de maatschappij, zelfzuchtig als de mensch van nature is, profiteert van die goedkoope werkkrachten die zich aanbieden.

Als wij in onze dagbladen telkens lezen van boekhoudsters, steno-typisten enz die gevraagd worden, kan men meestal er bij denken: hier wordt eene .goedkoope werkkracht" gezocht. Vooral als er bijgevoegd wordt dat men verlangd salaris moet opgeven. De meisjes, die zulk eene betrekking hoog noodig hebben voor zichzelf of om hunne familie te helpen, durven uit vrees om niet te slagen, slechts een laag salaris op te geven en zoo helpen zij mede om de bezoldiging laag te houden. „Ik kan voor zooveel per maand meisjes krijgen", denkt de chef en hij profiteert van die mogelijkheid. Zoo gaat het in meer dan één bedrijf.

Ten slotte is er nog dikwijls het gebrek aan opleiding en daardoor de geheele of halve onbekwaamheid.

Voor de opleiding van meisjes wordt veel minder gedaan dan voor die van de jongens. Het is reeds veel verbeterd bij vroeger. In de hoogere standen door het feit dat de meisjes het Gymnasium, de jongens de H. B S., de Universiteit bezoeken. In de andere kringen door verlengd schoolbezoek (waarschijnlijk spoedig met een 7de leerjaar uitgebreid), herhalmgsonderwijs, huishoud- en industriescholen, handelscursussen, enz.

Toch is bet een feit, dat vele meisjes hunne betrekking ingaan veel minder degelijk daarvoor toegerust dan de jongens. Voor haar willen de ouders niet zooveel onkosten maken; de opvoeding der jongens kost reeds zooveel Daarom komen zij op een kantoor, een atelier, een winkel en voelen zelf ™ ™t. volkomen berekend zijn voor hare taak. Zij moeten zich daar-

, ; i„™ fATn-oHon stallen. Zri durven niet meer

door reeas mei een g«mgw — •—

Sluiten