Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de dieren des veld». Maar toen dit communisme allengs plaats maakte voor de private voortbrenging en het private bezit, toen) ontstonden ook langzamerhand het monogame huwelijk en het besloten gezin. Beide zijn dus tijdelijke, voorbijgaande bestaansvormen, bestemd om met de geheele kapitalistische maatschappij te verdwijnen en voor andere instituten plaats te maken. Het socialisme streeft er dus naar, om het gezin als economische eenheid op te heffen, om in de plaats van het omheinde, hiërarchische huisgezin een anderen levenskring te vormen, waarin man en vrouw beiden producenten en economisch onafhankelijk zijn, en om de kinderen aan de verzorging door de gemeenschap toe te vertrouwen.

Tegen deze theorie staat lijnrecht de belijdenis over, dat huwelijk en gezin van de schepping af aan gegeven en in de natuur van man en vrouw gegrond zijn. Want men kan wel beweren, dat de natuur, bepaaldelijk dan van de vrouw, zoo geworden is onder den druk der toestanden, waarin zij geleefd heeft en daarom onder andere omstandigheden ook wel langzaam aan weer veranderen zal. Maar deze bewering mist genoegzaam bewijs, vindt weerspraak bij de meeste vrouwen zelve, en gaat buiten de historie om. Want deze leert, dat huwelijk en gezin in een of anderen, dikwerf zeer verbasterden!, vorm bij alle volken en in alle tijden voorkomen; ze vormen allerwege den grondslag van d* menschelijke samenleving. Man en vrouw zijn onderscheiden, maar vullen in het onderscheid elkander aan en zijn voor elkander bestemd. Terwijl de man de vrouw overtreft in intellect, in wetenschap en techniek, in maatschappelijken en staatkundigen! arbeid, gaat de vrouw den man ver te boven in toewijding, zelfverloochening en geduld. Als de vrouw daarom haar levensdoel gaat zoeken in beroep of arbeid, dan doet zij altijd min of meer haar eigen natuur geweld aan; en als zij daarmede huwelijk, gezinsleven eni huishouding verbinden wil, dan komt dat bijna altijd op verwaarloozing van het een of van het ander of van beide neer.

Daarmede wordt volstrekt niet beweerd, dat iedere vrouw (evenmin als elke man) voor het huwebrjk en voor het gezin bestemd is, en anders hare bestemming mist. Jezus heeft in Matth. 19 : 12 anders geleerd. Evenals er mannen) zijn, die als Paulua de gave der onthouding hebben en zelfs wenschen, dat allen waren gelijk zij, zoo zijn er ook vrouwen, die zich van huisuit geroepen voelen of ook door de leiding van haar leven geroepen worden, om hare gaven in andere richting te ontwikkelen, om zich te wijden aan het werk der zending of der barmhartigheid, om zich toe te leggen op de beoefening van kunst of wetenschap, en die dan öf ongehuwd blijven öf beroepsarbeid met huiselijke plichten op min of meer gelukkige wijze weten te verbinden. Maar dit zijn uitzonderingen, die den regel bevestigen. De regel is, dat man en vrouw zich met elkander verbinden in dien echt, om elkander te helpen en bij te staan, en de kinderen, die zij krijgen zullen^ op te voeden in de vreeze en ter eere Gods. En er bestaat niet de minste grond voor de verwachting, dat dit in de toekomst anders worden zal.

Want, ongetwijfeld hebben gezinsleven eni huishouding door de moderne

Sluiten