Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

methoden .en vereenvoudigt den door hem te leveren arbeid. Ik roep U als voorbeeld de zoo buitengewone machine voor den geest, dit' in het glasblazer sbedrijf thans gebezigd wordt. Ziet men haar in werking, dan meent men een duizendarmige polyp aan den arbeid te zien. De handgrepen der arbeiders zijn gereduceerd, vereenvoudigd; voor het meerendeel overgebracht op de machine.

In het moderne fabrieksbedrijf speelt, door het overbrengen van het denken van den arbeider op de machine, de teekenafdeeling, die de ontwerpen maakt, de modellen vaststelt, een bijzonder groote rol.

De kern nu van het systematizeeren van den arbeid volgens Taylor is, dat hij in deze richting consequent doorgaat en den arbeider datgene ontneemt, wat deze nog als zijn geestelijk eigendom bezat: het stelt regelen volgens welke hij eent werkstuk afwerkte. De wijze waarop hij dit met behulp van het model, de teekening, op de machine geheel of voor een deel voltooide.

Taylor laat den arbeider niets, althans zoo weinig mogelijk van eigen initiatief in zijn arbeid over. De ervaring in den arbeid opgedaan wordt naar de plan-afdeeling overgebracht. Zij denkt voor den arbeider en reikt hem bij den aanvang van den arbeid een kaart uit, waarop elke handgreep Ihem is voorgeschreven, met den tijd dien hij er voor mag besteden. De geoefendheid, handigheid van den arbeider op de machine over te brengen, en zijne arbeidsprestatie van te voren nauwkeurig te bepalen vormen ontegenzeggelijk de strekking in de moderne industrie. Dit moet men niet uit het oog verliezen om te ontdekken, dat Taylor zich met zijn denkbeelden beweegt in de lijn die de ontwikkeling van de industriëele productie moet en zal nemen. Zoo deelt Taylor in de „Publicatione Posthumus" mede, dat b.v. thans voor de betonfabrikatie in een boek van 700 pagina's alle gegevens voor de beweging en den tijd der arbeidsprestatiën zijn neergelegd.

Het lijkt mij, dat dit rationalizeeren van de arbeidsverrichting de kern van het taylorstelsel is, van waar uit zich alle verdere regelen die hij opstelt als een noodzakelijk gevolg ontwikkelen. Ik vind dit denkbeeld dan ook geheel onomwonden weergegeven in „Primer of Scientific Management" van ïrank B. Gilbreth, een medewerker van Taylor, die eikent, dat eene volledige scheiding van den geestelijken en den lichamelijken arbeid hier plaats grijpt. Aan de ervaring van dan arbeider, aan de traditie in het vak of in de werkplaats wordt niets meer overgelaten. Elke arbeid wordt geheel voorbereid. „De arbeider heeft slechts uit te voeren wat de theoretisch begaafdere hem voorschrijft. De doorvoering van deze gedachte, niets meer en niets minder, is de nieuwe wetenschap, die Taylor ons bracht. Niets anders dan het letten op schijnbaar onbeduidende, onopgemerkte kleinigheden, die tot dusver als bijzaken en op zichzelf genomen, menigeen vanzelfsprekend schenen, in hun geheel en onderling verband echter juist gewaardeerd, van buitemgemeene beteekenis zijn. Dit geldt voor elke beweging, elke hanteering, eiken stap die bij den arbeid gedaan wordt; aan eiken lichamelijken arbeid des arbeiders in de werkplaats

Sluiten