Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenmaal vast, dat de ondernemer toch niet een zekere loongrens overschrijdt en het den arbeider dm> eerder schaadt hard te werken.

Vandaar dat Taylor getracht heeft in zijn differentiëel stukloon met premie eene belooning te vinden, die den arbeider terstond de belooning geeft voor zijn grootere inspanning. Hier stuiten wij derhalve op het stimuleeren, het aandrijven van den arbeider, dat Taylor heeft willen verzachten door een hoog loon. De belooning met premiën boven het normale loon is evenmin nieuw als eenig ander denkbeeld van Taylor. Premie vereenigd met dagloon bij onvoldoende controle gaf veel maar slecht werk. Taylor's differentiëel loon ziet er als volgt uit. De arbeider is gehouden zich te houden aan de voorschriften van het arbeidsverdeelingsbureau en de taak op grond der bewegings- en tijdstudiën volgens de voorgeschreven methode uit te voeren. Hij begint met het normale loon, het zoogenaamde grondloon. Heeft hij zich er aan gewend zich aan de voorschriften te houden, dan ontvangt hij 10 pet. toeslag, het zoogenaamde middelloon. Heeft hij de voorgeschreven taak bereikt, dan wordt hij betaald naar den derden loontrap, die het grondloon met 30 tot 100 pet. overtreft. Hetgeen boven het pensum wordt geleverd, wordt als stukwerk betaald naar de hoogste loonschaal. Bereikt hij echter de taak niet, dan valt hij terug op het grondloon. Het systeem gaat dus uit van de gedachte, dat waar eenmaal een taak zoo juist mogelijk is bepaald, die taak moet worden afgewerkt, nu de leiding door doelmatige machines en werktuigen, goede instructie en voorlichting, het bereiken van het maximum mogelijk maakte. De straf van het niet bereiken van het maximum is betaling van de geheele prestatie naar het grondloon, dat dan in verhouding tot de inspanning als straf werken moet, omdat het een lage belooning is.

Taylor en Gilbreth steUen voorop, dat deze loonbetaling alleen goed kan werken, indien het geheele bedrijf als 't ware automatisch in elkaar grijpt.

Taylor legt er deni nadruk op, dat zijn stelsel niet in de loonkwestie zijn kracht zoekt. Er zijn taylor-bedrijven, waarin gewoon dagloon, het stukloon, het Town-Halsey loonsysteem, het premiesysteem van H. E. Gannt en het differentiëel premiesysteem van Taylor naast elkaar worden toegepast.

Taylor wijst er met nadruk op, dat de arbeider terstond moet weten of zijne inspanning beloond wordt. In zijn systeem ontvangt de arbeider den volgenden ochtend met zijn taakkaart voor den nieuwen dag een afrekening over den vorigen. Omdat alle systemen, die den arbeider laten deelen in de winsten van het bedrijf hem eerst na een geruimen tijd zijn winstaandeel toonen, hebben zij, naar Taylor's meening, gefaald.

Hit deze principes van Taylor volgt geheel consequent, dat de arbeider individueel moet worden behandeld. Taylor wordt niet moede in allerlei vormen er den nadruk op te leggen, dat de bedrijfsleider, die naar zijne regelen en wenschen de onderneming wil leiden, het denkbeeld geheel moet laten varen den arbeid voor ploegen te regelen. Neen, de enkele arbeider moet aan het systeem worden gewend en moet als enkeling tegen-

Sluiten