Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat slechts één op de acht van de 75 man dat pensum kon leveren. Andere voorheelden:

„Het metselen is een der oudste handwerken. Sedert 400 jaren is nauwelijks een vooruitgang, noch wat de werktuigen betreft, noch wat het materiaal betreft, noch wat de methode van het metselen betreft, gemaakt. Niettegenstaande millioenen van menschen dit handwerk hebben beoefend, kan men geen verbetering constateeren gedurende generatiën. Hier mocht men zich dus van wetenschappelijke analysen en studiën weinig beloven.

Een ingenieur Frank B. Gilbreth, die in zijn jeugd zelf metselen had geleerd, besloot de wetenschappelijke arbeidsmethode op het metselen toe te passen. Hij begon een buitengewoon interessant onderzoek van elke beweging van het metselen, elimineerde een voor een alle onnoodige bewegingen en vermeed langen tijd vorderende handgrepen door snellere. Elk kleinste element, dat op eenige wijze de vlugheid of de vermoeidheid van den metselaar kon beïnvloeden, werd onderzocht. Hij bepaalde precies de positie, die beide voeten van den arbeider innemen moesten, de afstand van den kalkbak en de steenen daarvan en van den muur. Daardoor vervielen de gebruikelijke een of twee passen van en naar den muur bij het plaatsen van den steen. Hij zocht en vond op welke hoogte kalk en steen het voordeeligst te plaatsen waren, hij construeerde eene stelling met een vlak daarop voor het materiaal, zoodat steen, kalk, metselaar en muur in juisten afstand tot elkaar kwamen te staan. Deze stellage werd versteld naar gelang de muur in hoogte toenam, en wel werd dit verstellen der houten constructie door één man telkens verricht. Door deze regeling bleef het den metselaar bespaard zich telkens diep te bukken om naar den steen of de kalk te grijpen, en zich dan weer op te richten. Men bedenke hoeveel menschelijke kracht gedurende al die jaren verkwist werd, daardoor dat elke metselaar zijn lichaam, zeggen wij van 75 K.G. gewicht, een halven meter diep moest neerbuigen en dan weer oprichten om een steen van 2 K.G. te verplaatsen.

Verdere studiën hebben er toe geleid, dat de afgeladen steenen vóórdat zij den metselaar bereiken, zorgvuldig door een arbeider worden gesorteerd, en met de beste hoeken en kanten naar boven gekeerd in een eenvoudig houtén raam worden geplaatst. Dit raam, een! soort vlakke kist zonder deksel, is zoo geconstrueerd, dat de metselaar eiken steen zonder moeite met de hand en zonder tijdverlies kan vatten. De metselaar behoeft nu niet meer eiken steen naar alle zijden te wenden en te draaien vóór dat hij hem legt, en spaart bovendien tijd, dien hij gebruikte, om te besluiten, welk het beste vlak van den steen is, bestemd voor den buitenkant van den muur. Buitendien wordt aldus in de meeste gevallen tijd gewonnen, die anders noodig is om een steen uit een maar neergestorten hoop uit te trekken. De houten ramen met steenen worden door helpers op een voorgeschreven plaats op de verstelbare stellage bij de kalk geplaatst.

Gilbreth wist door een verbeterde kalkmenging te voorkomen, dat de metselaar met zijn troffel op den steen klopt. Deze legde nu den steen met

Sluiten