Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elk te sterk ingrijpen van Overheidswege in het bedrijfsleven leidt tot schade en ook tot reactie. En ook vooral, omdat de w ij z e, waarop de wetten tot stand komen, ook de sociale, er eene is, die noch vlug werken kan doen verwachten, noch vertrouwen wekt. Als het de vraag geldt, of over alle bedrijfsmoeilijkheden goed kan worden geoordeeld, zou het zoo kostelijk zijn, indien de Maatschappij zichzelf opmaakte om voor eigen regelen te zorgen. Want, dit staat vast: er moet veel gebeuren. De chaotische toestand in de economische wereld, een gevolg van het liberaal individualisme, mag niet bestendigd. Kan de Maatschappij hierin niet genoegzaam veranderingen aanbrengen, dan moet de Overheid wel bijspringen, welke bezwaren ook verbonden zijn aan het treffen van regelingen voor het bedrijfsleven vanuit een centraal punt.

Het vruchtbaarst zou er gewerkt worden, als er een weg ware te vinden, waarbij de sociale wetgeving zich kon aanpassen aan hetgeen opkomt uit de vrije.Maatschappij zelf. Nieuwe organen zullen in de toekomst hier een taak kunnen vinden, om naast het Parlement de sociale wetgeving te helpen bevorderen. Maar de grondslag van vele sociale wetten zal moeten liggen in wat door de collectieve arbeidsovereenkomst, hetzij in haar eenvoudigen vorm, hetzij in de uitgegroeide economische bedrijfsorganisatie, tot stand kwam. Zoo zal de zuiverheid tusschen Staat en Maatschappij worden bevorderd.

Toch wordt oogenblikkelijk gevoeld, dat, zal de gemeenschappelijke overeenkomst in vele gevallen de basis zijn, waarop verder kan worden gewerkt, en zelfs de sociale wetgeving rusten, ook de mogelijkheid dient geschapen, om wettelijke sanctie te verkenen aan wat de partijen in zulk een contract overeenkwamen. Bedoeld wordt, dat de wet den weg aanwijst, om tot bindend-verklaring van dusdanige overeenkomsten te komen.

Een stuk vrijheid zal dan weer moeten worden opgeofferd. Maar is zoo de zaak wel juist gesteld? Wij gelooven van niet. Integendeel kan op deze wijze orde in het bedrijfsleven krachtig bevorderd.

De ondervinding leerde, dat een kleine groep vakgenooten vaak in staat is de groote meerderheid der collega!s met succes te dwarsboomen bij het naleven van een afspraak. Dit hindert niet, als daardoor een snood voornemen verijdeld wordt, maar als het gevolg is dat slechts enkele malcontenten het velen goedwillenden onmogelijk maken, een goed voornemen te volvoeren, komt de zaak gansch anders te staan.

Hoeveel eerbied gekoesterd worde voor de meening van den enkeling,behoeft toch niet door den dwang van dezen een goede regeling onuitgevoerd te blijven. Want dit zou geen juiste erkenning van vrijheid zijn, maar verheerlijking van den dwang.

Het particulier initiatief stuit in vele gevallen af op den onoverwinbaren onwil van een klein getal, dat leeft in de meening, dat het ongebonden voortgaan de meeste voordeelen voor henzelven biedt. De geschiedenis van vervroegde winkelsluiting en van Zondagsrust weet er van te spreken, Maar niet minder die van het collectief arbeidscontract. Toch staat hier het particulier initiatief veel sterker, dan in de andere genoemde voor-

Sluiten