Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakte pleitbezorgers ervan — in staat is de Maatschappij tot alles verwinnende reformatie te brengen. En daarom mogen wij ons ook niet verschuilen achter de tegenwerping, dat, al betrad Nederland het goede spoor, daarmede nog zoo weinig bereikt was. Kan dan vanuit ons kleine land, waar meer dan elders sterke eigen Christelijke organisaties op elk gebied worden gevonden, niet een helder opbrandende sociale vlam tot den verren omtrek verlichten? Is dit ook niet reeds geschied op religieus gebied? Als de Christenen hier wakker zijn en hun taak begrijpen, wordt het sociale vraagstuk op onzen bodem dichter bij zijn oplossing gebracht, dan in landen met hooge bedrijfsontwikkeling en breed cultuurleven, maar waar onze geestverwante vrienden niet voldoende aandacht schonken aan de ethische zijde van het maatschappelijk probleem.

Door ons voorbeeld komt er dan wellicht eene internationale ontwaking. Begeerenswaardig zou ik het achten, zoo straks contact gezocht wordt met de Christenen in het buitenland inzake economische en sociale vragen, en een internationaal Christelijk Sociaal Congres mocht dagen. Eigenlijk is dat onze plicht. Het „hebt dan acht op elkander" is niet een gebod, dat bij een door menschen geplaatsten grenspaal van zijn kracht wordt beroofd. Voor dezen vredesarbeid kan met recht de zegen des Heeren worden ingeroepen. Een zegen, die pas rijk maakt, niet alleen in stoffelijk opzicht, maar vooral geestelijk bezien. Man van de synthese, hetwelk op dit gebied zeker geen uitwisschen van verdedigbare grenzen beteekent, moet daarom elk Christelijk patroon en arbeider zijn. Al weet hij, op dit ondermaansche niet den tijd te zullen beleven, dat de bergen den onverbroken vrede zullen dragen en de heuvelen van heilig recht zullen juichen. Die niet te verstoren heerlijkheid komt, als Christus, de Triumfator ook voor bet sociale leven, alle dingen zal leggen in de handen! Zijns Vaders, als wanneer het volmaakte licht zal schijnen, waarvoor God te prijzen zal an'n in eeuwigheid.

SAMENVATTING.

I.

Het individualisme, hetwelk na de Fransche Bevolutie oppermachtig begon te heerschen op het terrein van den arbeid, was in strijd met den eisch der Christelijke solidariteit.

II.

De organisatie van patroons en arbeiders, door welke dit individualisme kan worden vernietigd, verdient den steun van hen, die doorvoering der Christelijke beginselen bij den arbeid wenschen.

Sluiten