Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

formuleeren en omdat wij maar niet zoo gemakkelijk in eenige vaste rubrieken het gansche leven kunnen brengen. Zoo nu en dan in de discussies werd gevraagd, om nu eens precies te hooren hoe het wezen moest. Ik versta dat. Vooral van onze mannen, die midden in het wervende werk staan en naast zich of tegenover zich hebben menschen. die alles wel precies weten, ook als wij Christenen het niet precies weten. Dan staan wü daardoor alleen al zwak; en ik gevoel, dat dat in de dagen van groeiende democratie, geïïjk wü beleven, nog veel moeiüjker wortdit; dat er zooveel gevaar is, om iets uit te maken, omdat wüj niets weten en het toch dienen te weten'. Dan komen er uren, waarin wü het juk moeten dragen, dat alle Christenen dragen in het openbare leven; het juk van liever niets te zeggen dan iets te zeggen, dat vrij niet waar kunnen maken. Het juk van het in sommige debatten te moeten verliezen uit eerhjkheidsdrang.

Dat is de moeuukheid Mj de principia. En als zij misbaar waren,

dan ging ik nu tot een ainder onderwerp over. Maar zij_zjjn onmisbaar.

Als ik zooeven niet al te vriendelijk gesproken heb over het gebruik, dat een enkele maal van principia wordt gemaakt, dan heeft toch niemand van mü gedacht, dat ik dat vonnis streek van de beginselen zelf? De beginselen zün absoluut onmisbaar, als vrij weten wülen, waarheen het gaat. Anders handelen wü lukraak. Wü handelen voortdurend lukraak in dit verstrengelde leven, en ik vrees, dat ook de Christenen meermalen lukraak handelen. >

In oude tijden werd op een koopvaardijschip geen dokter aan boord medegegeven, maar stond er in de hut van den kapitein een groote kist met medicijnen van de meest verschillende samenstelling, werking en namen. Als dan een lid van de bemannig ziek werd en het werd den kapitein gemeld, dan ging deze man, die evenveel medische kennis had als de zieke, naar de kist, zei: „God zegen' de greep", hü nam een fleschje en gaf het in. Ik heb den indruk, dat vrij, zoekende naar oplossingen met betrekking tot ons ingewikkelde sociale leven, ieder oogenbük ook zeggen: „God zegen' de greep". Ook vrij handelen onmiddellijk; ik bedoel: zonder te vragen, wat de volgende stap zal zün.

Ik moet voorzichtig wezen! Er zijn menschen zoo secuur, dat zü niet A zeggen, als zü de B niet kennen; er zijn menschen zoo secuur, dat zü niet A zeggen, als zü de Z niet kennen. Nu wensch ik van zulke menschen geen familie te zijn; maar het is toch noodig te weten, waarheen wü gaan. AndeTs handelt men hier wat, daar wat; hier positief, daar negatief. Hoe zullen wü sociaal kunnen werken, als wü niet zouden weten, waarheen te gaan? Hoe zouden wü dan iets anders kunnen doen, dan alle dingen schrikkeüjk verwarren? Wü hebben beginselen, wü hebben een leiddraad noodig.

Sluiten