Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op het schutblad, hebt doen verzeld gaan, maar bij en boven dit alles, voor het boek zeiven, om zijn voortreffelijken inhoud, voor het groot en rijk, veelvuldig en rein genoegen, bij de lezing gesmaakt. In alle waarheid en oprechtheid kan ik u betuigen, onder de boeken van dezen onzen tijd er in lang geen gelezen te hebben, dat mij zoo smaakte, en ik geloof niet dat de Vlaamsche letterkunde iets heeft aan te wijzen, dat er boven gaat.

Indien „Ernest Staas" in België en Holland geen grooten opgang maakt, beklaag ik den smaak mijner tijdgenooten.

Het is waarheid en leven, geest en gevoel, fijnheid van teekening met losheid van trek. Juistheid van opvatting, en schilderachtigheid van uitdrukking. En in plan en aanleg zoowel als uitvoering die matiging, die sobriëteit, die geüjfc zij van het zelfbezit in den schrijver getuigt, ook de kracht van zijn werk is.

Daarenboven, dit boek kan niet dan goed doen. Het is door en door gezond; bet komt uit een rijp verstand en ■een liefderijk gemoed. Er is veel uit te leeren, omdat het veel geeft te zien. Ik wil bij geene bijzonderheden stilstaan, daar met ter daad alles mij even goed gelokt schijnt: — elk portret — elke scène — elk gesprek •— maar bladzijden als b. v. bl. 28-29, worden niet lichtelijk overtroffen. Het „doch Mj weet wel beter", bracht mij bij de voorlezing de tranen in de stem. Bij de voorlezing, want dit alles is een boek, dat ik voorlees; dat ik den mijnen niet onthouden mag. En gij moest het gezien hebben, hoe het door ouderen en jongeren in mijn huiselijken kring genoten, gesavoureerd werd.

Waarde Tony, dit alles moest Hildebrand u zeggen! Hooggeachte Heer Bergmann, neem deze uitdrukking zijner innige deelneming in uw schoon werk, met de hartelijke

Sluiten