Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was uitgekomen: klaar bewijs, dat zij geen geluk in de fondsen had, en geenen stuiver moest op het spel zetten noch in extra- nog in niet extra-speculaties.

„Alweer dezelfde rimram met hare assignaten en haar Spaansch papier", bromde de wisselaar, als hij voor de twintigste maal hetzelfde antwoord ontving; „sommige menschen zijn waarlijk niet waard dat zij geld hebben."

„Het blijft toch altijd een beleefdheid", verschoonde de vrouwelijke speculante.

„Eene beleefdheid, zeg eenen uitstekenden dienst, die met geen goud te betalen is,... als zij dat maar begrijpt", besloot de makelaar, terwijl hij misnoegd de oningevulde aandeelen uit den brief nam.

De kapitein was niet minder lief. Bij elke reis kwam er iets voor Tante mee: een kistje vijgen uit Sicilië, noten uit Brazilië, geleien uit de Antilles, naalden uit Engeland, reukwerk uit Frankrijk, en geïllustreerde gazetten uit de Vereenigde Staten.

f De papegaai, die in zijn groen hok op de oude clavecimbel stond, en die Tante iederen morgen met „dag, vrouw, koppeken krauwen" begroette, was een geschenk van den zeeman, en wel het meesterstuk der geschenken; want telken keer, en de Heeriweet hoevele keeren, Coco zijne deuntjes herhaalde, antwoordde Tante: „dag, Lorreken," gaf aan Lorreken eene amandel, en vergat nooit er bij te voegen, dat Lorreken eene gift was van „monfrère" Jacques, uit de „wilde landen" te harer eere medegebracht.

Zoo wedijverden van beide kanten kapitein en wisselaar, in genegenheid en liefde, ieder volgens zijnen stand en vermogen, met goede speculaties of sprekende papegaaien, gelijk twee schoonbroeders moeten weten en doen, om hier

Sluiten