Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar hier

Welke onvoorziene ondekkingen, hoevele onbekende schatten! Wat al aangename verrassingen!

Hoevele verrukkende stonden heb ik er door gebracht in stil genot! Welke zalige uren heb ik er gesleten in zoete droomerij aan de lieve Bertha, die onvermijdelijk de heldinne werd van al de liefdesverhalen, welke mij onder de hand vielen!

Nooit heb ik, mijns dunkens, treffender bladzijden gelezen dan daar, in beschimmelde folianten, waarvan de titel verloren was en het einde ontbrak.

Dit kamertje heette de bibliotheek van Grootvader: donker en verduft vertrek, waar na zijnen dood de protocollen van den oud-notaris en de boeken van den liefhebber waren op geworpen, en sedert rustten en sliepen onder eene eerbiedwaardige laag van stof en spinnewebben.

Tante bewaarde er thans den sleutel van, uit vrees voor de boeken, waaronder er misschien gevaarlijke, wellicht slechte konden zijn, en het zolderkamerken was ons aangewezen als een geheimzinnige en geduchte plaats te schuwen en te vluchten voor jonge lieden.

Men kan zich verbeelden, hoe nieuwsgierig wij waren!

Het is Donderdag namiddag.

Mijnheer Van Bottel heeft zijn derde pijpje opgestoken, Tante haar tweede kopje ingeschonken; beiden nemen hunne kaarten op en schijnen schoon spel te hebben. Ik ook. De eerste slag is nog niet gemaakt, of ik ben de zaal uit en zit op de boekenkamer.

Doch ik heb moeite om mijnen smaak te vinden.

Sluiten