Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerlijksten. - Mijnheer Van Bottel noemde hen omgekochte bedriegers, die met de dieven samenspanden.

Anderen lieten de zaak onbeslist. - Mijnheer Van Bottel heette ze onbeleefde kerels.

De meesten zonden hem een lang geschreven advies, stelden voor het proces aanstonds te beginnen, en namen de vrijheid hunne kleine nota onkosten en honorariën bij den raad te voegen. - Mijnheer van Bottel schold hen voor onbeschofte stroopers, doch - betaalde.

Zoo kreeg hij eene niet onaardige verzameling handschriften van de voornaamste rechtsgeleerden, maar... van de elf aren geene schreef.

Verstooten door

- 1 "..„„uv.mgu uuw ue advocaten, afgeschrikt door de processen besloot hij zich op de openbare meening - dien grooten hersteller van alle onrecht - te beroepen. Geenen vriend kon hij ontmoeten, geene kennis tegenkomen, geenen onbekenden aanspreken, of daar begon de geschiedenis van het gestolen goed. Men moest de plans zien, de titels vergelijken, de klachten aanhooren, met dit gevolg, dat ieder ten laatste Mijnheer Van Bottel en zijne landkaart ontvluchtte, en de man niet meer wist, waar troost te zoeken voor zijne smart.

De aanval der elf aren was juist op zijn hevigst, toen iK, na het eindigen mijner lagere studiën, op vacantie kwam, en de Universiteit in het verschiet begon te ontwaren.

„Waarvoor gaat gij nu eigenlijk studeeren, Ernest?" vro-g mij op eens Mijnheer Van Bottel.

Ik wist het zelf niet. Ik ging student worden, en dit scheen mij voldoende.

„Voor geneesheer,.... advocaat,.... ingenieur...» antwoordde ik twijfelend.

Sluiten