Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan den witten pot, die te midden der tafel smookte en dampte, werd een caoutchouken steel te meer gehecht, zoodat wij allen te zamen uit eenen reusachtigen tabakspot rookten, met den dichterlijken naam van „Vaas der Broederlijkheid" gedoopt.

Ik moest mijn glas ledigen in vijf tempo's, de bepaalde broedertrekken doen aan de gemeenschappelijke vaas, en na het vervullen dier plechtigheden kon ik mij als werkend lid beschouwen van „de Onafhankelijke Pijp", maatschappij ter verdediging van Moedertaal en Vaderland onder kenspreuk: „mijn glas is mij steeds te klein".

De zitting, door mijne komst onderbroken, werd voortgezet door het lezen der ingekomen stukken en brieven.

„Wij hebben", gaat de Voorzitter voort, die eenen geneden bundel afgedane papieren aan zijne zijde heeft liggen, „nog een schrijven ontvangen van het gezelschap „het Versche Bloed", dat te Luik den eersten prijs behaalde.... met de vinken. Zondag zullen de overwinnaars aan de statie afgehaald worden. De maatschappijen der stad zijn verzocht met vaandel en kartel deel te nemen aan den stoet, welke zich zal begeven naar de herberg den Ouden Baviaan, alwaar "

Eene stem: „men den overwinnaar zal braden en opeten .."

Eene andere: „Ik vraag een beentje."

Eene derde: „Ik een vleugeltje."

Ulrich, verontwaardigd opvliegend, declameert gelijk op de Rederijkkamers met den rechterarm vooruit, en de linkerhand op de borst.

„Achteruit, beulen, snoodaards, wangedrochten der natuur! Wat! een Vlaamsen vogeltje opeten, dat op de Walen de schitterendste zege heeft behaald, dat met de lauwerkransen terugkeert in het vrijheidlievende Gent: braden een vinkje, gekweekt door de zonen van Artevelde, pluimen eenen

Sluiten