Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze wet, sedert eene week zonder werk en bij'na zonder eten zat! Bestond hier geen misverstand?

In alle geval was spoedig hulp noodig.

„Ik zal", zeide ik, „u aanstonds naar uwen meester vergezellen om de zaak in der minne bij' te leggen."

Hij schudde mistroostig het hoofd.

„Aan vriendelijke pogingen heeft het niet ontbroken, Mijnheer. Ik heb gebeden, gesmeekt, alles beproefd, ge zoudt eerder eenen steen doen weenen dan zijn hart bewegen. Weet gij, wat hij op al mijne vragen antwoordde ? Span uw recht in, en zie intusschen, dat gij eten vindt."

Dit vooruitzicht was niet aanlokkend; doch mijne eer hing er aan dien man te helpen, en ik stapte moedig vooruit. Het is het voorrecht der jeugd aan niets te twijfelen.

Onderwege beschreef mij Verstraeten, zoo heette de arbeider, zijnen meester meer van nabij.

Mijnheer Staelens was vroeger ook werkman geweest, had zich tot kleinen nijveraar weten te verheffen, en gelijk veelal als niets komt tot iets, had hij noch genegenheid noch liefde voor zijne onderhoorigen. Hij vergat wat hij geweest was om zich slechts te herinneren, dat hij als meester bevelen kon. In zijne oogen was een arbeider niets meer dan een werktuig, waaruit men zooveel voordeel mogelijk tegen de kleinste uitgaaf trekken moet.

In schijn stond het werkloon op de fabriek Staelens niet lager dan bij andere nijveraars; maar hoeveel kwam ervan te rechte?

Brood en kruidenierswaren, vleesch en aardappelen, brandstoffen en kleederen, alles moest in den winkel der fabriek genomen worden, waar men de slechtste waren tegen den hoogsten prijs verkocht. In maanden kregen de werklieden geene klinkende munt te zien; en dan volgde nog de lange,

9

Sluiten