Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat geeft er nu niets aan", en zij plaatste zich recht over mij op den stoel; „gelijk ik zeg, in 'teerste ging alles om het beste in onze maatschappij. 'tLiep op rollekensaf: Mie was de bovenste, ik moest en ik zou presidente worden, alhoewel ik wat lach met die eer; ik vraag naar niets, Mijnheer, als zij maar op tijd betalen.

„In de eerste vergaderingen heette het: juffrouw Goebloed van hier, juffrouw Goebloed van daar, en nu aanzien zij mij als vuiligheid, en zouden zij mij vergeven met een druppel water, om geenen emmer te moeten gebruiken.

„Vroeger klonk het: Mie, hoe is het met de gezondheid? doch op de laatste zitting sprak mij niemand aan: de kans was gekeerd, ik zag seffens, hoe laat het was."

„Maar", poogde ik te vragen, „mag ik ten minste weten ? "

„Ja, Mijnheer, ik zal u alles gaan uitleggen.

„Gelijk ik zeg, we hadden weer vergadering. Ik nam plaats op de bank gelijk altijd, om de stoelen aan de anderen te laten.

„Zij bleven van mij weg en lieten mij alleen zitten. Ik zeg in mij zelve, ,enfin, ik zal mijnen peper zoöloog houden als zij hunnen saffraan. Zij denken, dat zij mij liggen hebben; maar ik wacht ze af.

„Ik laat alles gebeuren.

„De zitting wordt geopend, de namen opgeroepen, het reglement voorgelezen: ik zeg geen woord.

„De uitleg wordt betaald: ik leg mijnen frank op tafel, en ik zwijg.

„De nieuwe leden worden aangenomen: ik laat ze begaan.

„Eindelijk komt de rekening voor; ik zeg tegen mij zelve: Mie, opgepast, nu is het uwe beurt.

Sluiten