Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De eigenaars hebben weinig macht om de weerspannigen, die aan de betaling te kort blijven, te dwingen. Meubels bezitten de huurders weinig of niet, en toch, hun huisraad is zeker gevlucht, vóór de inbeslagneming kan komen.

Er bestaat dus geen ander middel dan het huis te doen ontruimen; maar hier ligt de knoop.

Om eenen huurder van slechten wil op straat te zetten, gelijk die bewerking heet, is veel gezegeld papier noodig: eene dagvaarding, een vonnis van uitdrijving, de beteekening mVt commandement, en eindelijk de uitzetting. Dat alles kost geld, veel geld, te veel geld, en valt ten laste van den eigenaar; want de huurder heeft niets, en waar niets is, verliest de keizer zijn recht.

Dit weten de = oneerlijke en slechte arme menschen, en om den eigenaar, dien zij alreeds niet betalen, groote onkosten aan te doen, bezitten zij een geheel rechterlijk strijdplan. Gedagvaard, verschijnen zij niet; bij verstek veroordeeld, trekjcen zij het zich niet aan. - Het vonnis wordt te huis gebracht, bevel gegeven: zij wonen meer op hun gemak dan ooit en lachen met den huisjesmelker, die 's Zondags met zijne beurs hunne deur mag voorbijgaan.

Eindelijk komt de dag der uitzetting.

Van 's avonds te voren worden al de meubeltjes op eenen kruiwagen geladen. Een enkele stoel blijft alleen in het ledige huis, en daarop zet zich de vrouw, die altijd de ergste is in dergelijke gevallen. \

Zoo verwacht men den deurwaarder. Men laat hem al de stukken aflezen, al de vormen der wet uitputten, totdat hij er eindelijk toe overgaat vrouw en stoel buiten te dragen. Deze neemt lachend haren stoel op den schouder,

Sluiten