Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en gaat gelukkig heen. - Zij heeft zich op haren eigenaar gewroken.

Treurig, maar onvermijdelijk gevolg eener gebrekkige wet.

De eigenaars, blootgesteld aan die kwaadaardigheid der huurders, hebben op verdedigingsmiddelen uitgezien, en maatschappijen met eenen kleinen uitleg zijn tot stand gebracht, om de slechte huurders te vervolgen.

De kas dekt de rechterlijke onkosten, en de leden verplichten zich onderling in hunnen huizen geene bewoners meer op te nemen, die hunne schuld niet ten volle gekweten hebben.

Doch zijn de groote onkosten soms een wapen tot wraakzucht in de handen der armen, dikwijls ook, — waarom zouden wij het niet bekennen? - zijn ze de eenige bescherming voor den armen werkman tegen willekeur en i wreede schraapzucht. Bestaan er arme menschen zonder eer, er zijn niet min rijke lieden zonder ziel, die niets anders ontzien om de ongelukkigen te onderdrukken, dan de hooge ' sommen, welke het hun kost.

Gewoonlijk staan zulke eigenaars, die voor de voorzichtigste doorgaan, aan het hoofd der maatschappijen.

Voor hen zijn er geene brave, doch beproefde werklieden. In hunne oogen bestaan maar twee klassen van huurders: de betalende en de niet betalende, en deze laatsten worden zonder genade op straat geworpen, al was hun wil nog zoo goed, al waren de tijden nog zoo hard. Vandaar dat die maatschappijen weinig geacht worden, en de beste eigenaars zich onthouden er deel van te maken.

„Hebt gij gedaan, Mijnheer?" vroeg Mie Goebloed, aan wie het zwijgen zeer lastig viel. Ik deed teeken, dat ik aan 't einde kwam. Zij trok haren halsdoek recht, en bracht hare valsche krullen, die door de bewegingen harer wel-

Sluiten