Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van welke het oudste pas zeven jaren en het jongste eenige maanden telde. Met werken en zwoegen, van den vroegen morgen tot den laten avond, gelukte zij er in als schuurster eenen frank per dag te verdienen. Een frank voor zes personen!

En nochtans, welke wonderen van zindelijkheid en schijnbare welvaart zien we dagelijks door onze Vlaamsche huismoeders bewerken met dit karig dagloon! Ook bij de weduwe Peeters was de woning rein, de kinderen gingen netjes gekleed, volgden regelmatig de school, hadden nooit aan iemand eenen cent gevraagd, en 's Zondags, als de huisjesmelker met den blauwen zak rondging, had hij altijd in het aarden kommeken op den hoek der schouw den huurprijs vinden liggen, 't Is waar, meer dan eens had men de kinderen zonder brood moeten slapen leggen: 't was toch zooveel zes stuivers huishuur op de week, maar nog liever honger lijden dan een oordje te kort te blijven!

Zoo had de arme weduwe jaren aan jaren den bitteren strijd doorgeworsteld; thans kon zij op eenigen onderstand rekenen. Het oudste zoontje begon eenige boodschappen te doen en bracht reeds eenige hulp in huis.

Ja, de toekomst lachte de goede moeder toe. Zij dacht er juist aan, op eenen avond, dat zij bij een eindje kaars zat te naaien, om uit eenen afgelaten frak haars mans een jasken voor haren oudsten jongen te maken.

Het werk scheen lastig. De stof was niet sterk, en de snedè viel smal; doch zij keerde en wendde, en een glimlach op haar gelaat deed zien, dat het eindelijk gevonden was, en haar Edward ordentelijk zou kunnen te voorschijn komen. Zij wachtte om het den jongen aan te passen, toen de deur werd opengestooten, twee mannen binnendrongen en, zonder een woord te spreken, hunnen last op'het bed

Sluiten