Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„He, schel licht!" Zij trok de donkergroene overgordijnen bijeen. Toen zette zij zich in haar armstoel en dekte het gelaat met de handen. Tranen druppelden door haar aaneen gesloten vingers. „O alles liep haar tegen, voor haar was eenvoudig geen geluk meer, zij had wel reden te weenen over haar arme mislukte leven. Mislukt leven, zij was de eenige niet," bedacht zij, „bijna geen bestaan leefde zich uit, zooals 't dat had moeten doen. Altijd doken er nare gevolgen op van nare oorzaken, die groei en bloei belemmerden en de toekomst verwrongen tot gansch iets anders dan haar bestemden staat. En bijna alle resultaten van de menschgeboorten konden beschouwd worden als maar verminktheden van wat ze zouden geweest zijn, waren de levens beter geleid, of meer vrijgelaten, al naar gelang van behoefte. Alles wat je om je heen zag was verkeerd en schotsch en scheef. Waarom zou zij met familie dan eigenlijk een uitzondering maken?

Hoe zou 't met haar geloppen zijn, indien ze haar jeugdvriend, den eenigen man ooit door haar bemind, Henri Nolette had getrouwd ? Indien zij hem gevolgd was op zijn wereldreizen van vioolvirtuoos, in plaats van het heel mooie onbeduidende meisje dat hij de zijné gemaakt had? .... Gek, waarom moesten mannen van talent zich bijna altijd verslingeren aan prullen, die geen flauw begrip hadden van hun hooge streven ? Waarom moest nu juist zoo'n schimmetje zich achter Nolette's roem bewegen? wichtje dat niet eens wist hóé zich te koesteren in den zon van zijn glorie, waarvan hij haar de stralen wilde laten opvangen. Al had zij, Mathilde, hem destijds om geldige redenen teruggewezen, (redenen welker geldigheid zij sedert jaren niet meer inzag) — hij zou waarlijk wel een verstandiger en meer ontwikkelde vrouw hebben kunnen kiezen dan Hortense Duicker, wier eenige verdienste lag in haar uiterlijk. Waar was hij nu, wat deed hij, wat ging hij doen? Het leek onmogelijk dat een intelligente jongen als hij gelukkig was geweest met dat meisje Duicker. Wie weet hoe hij geleden had, na het eerste liefdejaar, onder haar domheid en bekrompenheid. Enfin, hij zou zich wel weer getroost hebben met andere vrouwen zijn

Mathilde Polenlus. _

Sluiten