Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't doet om ons voort te helpen," verdedigde Jenny, ,,'t Is heel nobel van Everdien."

„Jij met je .nobel', kind, wees toch niet zoo aanstellerig. Enfin ja, ons Helmpje, zal 't wel niet doen om nog conquêtes te maken.... ze weet nu wel dat 't mannelijk geslacht niet van zoo'n schoonheid gediend is."

„Ida, mag ik je vriendelijk verzoeken een wat wijzere taal te spreken?" vroeg haar moeder streng. „Juffrouw Helms uiterlijk heeft niets te maken met haar les nemen bij jou. Je kunt 't in haar waardeer en dat ze je voort wil helpen."

„Een wijzere taal.... ma gebruikt altijd van die stadhuiswoorden."

„Alsjeblieft, nu geen commentaren. Je draaft altijd zoo allerondoordachtst door, en zoo vertel je de grootste nonsens."

„Ware woorden," beaamde Trude, haar moeder voor eens in haar leven gelijk gevend, en Jenny knikte.

„Tegen drie moet De 't wel afleggen," zei Ida, haar servet vouwend.

„Bij 't geringe wat we hebben, Ida, is elke gulden welkom, ik wil alleen maar dat je dat bedenkt. Ik moet er ook al wat op verzinnen, meisjes, om ons inkomen te vermeerderen, want 't reikt niet toe. Ik moet ook.... ik moet er iets bij doen...."

„Natuurlijk," vuurde Trude vol strijdlust aan, ,,'t wordt tijd dat u 't inziet, ma. Wat wilt u doen?"

„Ik wil de bovenétage verhuren aan een enkelen heer of dame."

„O, geen heer, ma," smeekte Jenny, „ik vind 't heelemaal naar een vreemd mensen in huis te hebben, maar een héér...."

„God kind, met je preutschheid, hij zal jóu niet opeten!" berispte Ida, innerlijk vindend dat een aardige meneer nog zoo onaardig niet was.

„En noemt u dit werken, ma?" vroeg Trude met de grootste minachting, „ik dacht dat u je eindelijk eens aan iets nuttigs wilde gaan wijden, aan de maatschappij."

„Nuttigs, dat is volgens jou, Trude, uit mijn huishouding loopen om bij de kindervoeding te wezen, zuigelingen schoon te houden, aan de vakschool en op armenbezoek te gaan, of

Sluiten