Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hartje in haar leed als een gemarteld kind. En hij lachte den gelukkigen lach der zorgeloozen.

Haar verbolgen vader wilde haar geen geld geven voor haar studie buitenslands. Mathilde verklaarde, na een hef tigen woordstrijd, ten slotte kalm maar beslist tegenover de donderende stem van haar papa, terwijl de moeder met geheven handen, telkens angstig tusschen beiden kwam — dat zn geen versmade, dufdompig levende, aan ezelachtige kmderen lesgevende muziekjuffrouw wilde zijn.

En toen erbarmde zich over het meisje haars vaders oudste academievriend Mr. Jan Polenius, de vader van Paul en Frederik, die destijds zeer rijk was, echter kort na Mathilde s huwelijk zijn fortuin door ongelukkige omstandigheden verloor. Mr. Jan Polenius wilde Mathilde gaarne helpen naar het buitenland, te eerder omdat hij haar uit de nabijheid wilde van zijn zoon Paul, die meer van Mathilde hield dan de vader strikt noodig oordeelde voor dit jongmensen, ten opzichte van wien hij andere plannen koesterde.

Mathilde, die niets van Paul hield, gevangen als haar gansche wezen was door dien ander, en zijn hulde eerder drukkend vervelend dan vleiend vond, was Pauls vader zeer dankbaar voor zijn hulp, leende het geld, vertrouwend op eigen krachten, om het terug te kunnen geven. En zij bleef eenige jaren te Berlijn, studeerde vlijtig, concerteerde er op bescheiden schaal, behaalde ook in enkele andere steden vanDuitschland zeker succes, altijd dat succes d'estime, waarvoor Nolette haar gewaarschuwd had en dat als met onzichtbare stift een kunstenaarsloopbaan ten doode opschrijft. Want het timbre harer stem greep den menschen maar niet in de ziel, schudde niet duchtig hun innigste innerlijk, beroerde niet de vezelen hunner sympathie, openbaarde hun niets hemelsch. .

En in wanhoop moest zij erkennen, wanneer men sprak van haar zuivere dictie, haar lieve verschijning, haar bevallige schoonheid, haar goed intoneeren, dat Henri Nolette gesproken had de waarheid, bitter en hard, nuchter en onverbiddelijk. Het lied wilde door anderen gediend zijn, niet door Mathilde Polenius.

Sluiten