Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O zeker, bij was lief en vriendelijk geweest, maar toch ook weer de strenge rechter van vroeger, die niets van haar wilde dan kunst en mooi geluid. Er was niets te hopen voor haar, niets te verwachten. Hij had haar uitgenoodigd op een diner dat hij gaf; zij ging in haar bleek-rose toiletje. Hij complimenteerde haar even banaal over haar verschijning, zei dat zij een roos in knop was, en nam verder niet veel meer notitie van haar, zeer in beslag genomen door zijn tafeldame, een reeds beroemde zangeres van buitengewone schoonheid, handige mondaine, die het vuur harer groote reebruine oogen deed uitstralen naar de zijne. En aan zijn andere zijde zat een blonde vrouw, die al haar best deed zijn aandacht te trekken, en manoeuvreerde om de gazellenoogen te vernietigen met de hare, die donkerblauw waren. Ook toen men zich verspreidde na den maaltijd in de hotelsalons, en de heer en, na hun sigaren gerookt te hebben, weer tot de dames kwamen, naderde Henri Mathilde maar even met de vluchtige vraag of zij zich niet verveelde, daar de genoodigden bijna allen ouder waren dan zij. Tot tafelheer een knorrigen criticus van middelbaren leeftijd gehad hebbend, en nu in afzondering tegen den wand zittend, kon zij niet van harte beweren dat haar genoegen uitbundig was.

En zij zag nu al die vrouwen, blijde dat het diner haar niet meer aan stoelen kluisterde, zich rondom hèm weren met een wereldsche gratie, een voorname gemakkelijkheid, een handigheid van zich opdringen die haar, het eenvoudige

meisje, verwarde en verblindde. Hoe kon zij zij iets hopen

van hem, nu zij zelf zag welke vrouwen zich voor hem bogen.

Maar dat gebuig op zichzelf 'twas toch eigenlijk akelig

Dat hij er niet wee van werd....

Enfin, zij waren bijna allen mooi; en zelfs de minst schoonen dan toch zoo élégant en kostbaar gekleed en bejuweeld, en zoo bevallig gekapt, dat zij mooi leken met hun ontbloote gepoederde schouders, hun prachtige breede waaiers, die zij behaagziek langzaam bewogen.

Mathilde en nog een jong meisje hielden zich schuchter op een afstand, zich niet durvende voegen bij dit schitterend drukdoend gezelschap.

Sluiten