Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grijpen, zij is zoo'n verleidelijke vrouw en van haar man gescheiden. Nolette is, wel is waar, veel jonger maar juist jonge mannen voelen zich dikwijls tot zulke vrouwen aangetrokken. Dat jij, zijn oud buurmeisje 't niet weet, 't Is al zóó lang." Het kennisje dacht er heel groot-steedsch over. „Ha ha ha, jij denkt zeker dat alle mannen heiligen zijn en alle vrouwen onschuldige engelen, 't Is heel recu, kind, in de artiestenwereld, en in voorname kringen ook, 't is heel chic. De menschen beroemen zich er dikwijls op."

„Maar hoe dorst hij mij, mij vragen bij.... in gezelschap van dat ménsch ?" stotterde Mathilde, meer tot

zichzelf dan tot haar kunstzuster, in haar smartelijke overbluf theid.

„Maar je hoeft 't immers niet te wéten!" maakte Helene zich hoe langer hoe vroolijker, „we weten 't géén van allen, zooals we daar waren, snap je? Gravin zus en zoo weet 't niet en barones van zoo en zoo evenmin. Die hopen alleen misschien maar...."

„Wat hopen ze ?"

„Dat zij, na Irene, eens omhelsd zullen worden door den man die zoo heerlijk viool speelt. O, onnoozel schaap!" Helene Otto -schaterde het uit.

„Bah!" was alles wat Mathilde kon zeggen. En na een stilte:

„Hij is...."

„Veracht hem nu niet te veel.... hij heeft er heusch zooveel schuld niet aan. De vrouwen zijn zoo idioot, die loopen hem na. Zoo zou trouwens iedere man wel een Don Juan worden.

En wat zou 't nóg voor een man ? Een man is tóch schotvrij. Kan doen wat hij wil. Zelfs al is hij met twintig getrouwde vrouwen op den loop geweest, kan hij nog massa's meisjes vinden die hem willen trouwen. Misschien juist daarom. Dat maakte de situatie des te pikanter."

„Voor mij is hij nu dood!" vertelde Mathilde zichzelf, op haar eenzaam kamertje. En zij herhaalde het: dood, dood, gestorven. Voor goed."

Verbeeld je, hij had haar, Matty van der Pel, die hij rein en ongerept wist durven voorstellen aan die Irene. En laatst,

Sluiten