Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toen zij hem onverwacht had weergezien haar geluk

toen, haar zaligheid In spijt van alle voornemens wilde

haar hart zich niet voor hem sluiten. Maar nu móést 't, nu was 't noodzakelijk. Zij had haar geest laten fonkelen, had met hem geschertst, o hoe moest hij haar innerlijk hebben

uitgelachen, al dien tijd Zij had van geluk, dat hij bij

haar in het eenvoudig kamertje kwam, niet kunnen zingen. En alles voor niets; die schatten van gevoel, verspild, verspild, verspild! Voor niets, voor niets Hij hield van die

Irene, hield zooveel van haar, dat hij haar beschouwde als zijn vrouw. O het bittere, bittere, bittere leed.

Tot zoover verlaagden zich dus de vrouwen die zijn spel aanbaden. Dit was 't nu, dat aan zijn voeten vallen. Zij had gedacht dat 't maar bleef bij louter muziekvereering, en hem bewonderen wat zijn persoon betrof maar dit

Och kom, z ij was ook inderdaad een onnoozele idioot

het eene had toch het andere ten gevolge.

En in spijt van haar afkeer, dit was 't ellendigste, doorfolterde haar een woedende jaloezie op deze Ericksen, deze Irene. Die genoot zijn liefde, en zij, Matty, had niets.

Daarna bestrafte ze zichzelf hevig over dit afschuwelijk

voelen. Zou zij dan óók ? God dan was ze preeies

als Ericksen " Zij voelde zich verbleeken, als stond ze

plots aan den rand van een afgrond. Zij bracht eenige lijdensweken door, en altijd in haar droomen verscheen haar Nolette met de bekoorlijke brunette Ericksen, of met de mooie blondine, die aan zijn andere zijde had gezeten, bij gelegenheid van het diner. Het was een leven voor haar, om niet vol te houden. En Nolette bleef te Berlijn, terwijl geprikkeld door Mathilde's onachtzaamheid tegenover hém, hij haar nog eenige malen opzocht in haar pension. De eerste maal was zij uit de stad, daar zij met eenige andere beginnenden een concert gaf in een kleine plaats in den omtrek. De tweede maal stormde hij zonder kloppen bij haar binnen.

„Hoe heb ik 't nu ? Waarom laat je niets van je hooren ?" Zij staarde hem in verstomming aan. Toen viel zij eenigszins schamper uit.

Sluiten