Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raden voor zoo'n ellendig mensen, dat, de hemel weet hoeveel avonturen doorleefd had, verraden, na dat prachtige tusschen hen, de jeugdvrienden, die elkaar eindelijk in liefde vonden, en waarvan zij nu in afkeer rilde, als van iets walgelijks. O, zij moest weg uit dat Berlijn, waar alle hooge huizen vijandig op haar neerblikten, zij kón het er niet langer uithouden. Zij móést weg uit die plaats, getuige van haar felste leed. Vóór haar ontmoeting met hem was zij dan waarlijk nog betrekkelijk gelukkig geweest. O, even

geduld in het beloofde land, en er dadelijk weer uitgejaagd

't was niet te dragen 1 Wat had zij toch voor kwaads gedaan ?"

Er bood zich een gelegenheid aan om in Holland te verschijnen. Een jong kunstbroeder cellist wilde wel gaarne, daartoe aangezocht concerteeren in eenige nederlandsche steden. Zijn impressario vroeg Mathilde, toen zij hem een bezoek bracht, of zij de avonden aan wilde vullen met haar zang, hij zou haar een goeden begeleider geven, denzelfden als van den cellist.

Gretig stemde zij toe. Een uitkomst, goddank, goddank! Haar geest en lichaam waren bijna uitgeput, maar naar Holland wilde zij en daar zingen. Een soort van werkkoorts joeg over haar. Zij moest haar gedachten bepalen bij haar werk, dat nu inderdaad het voornaamste moest worden in haar leven.

Aan Henri Nolette viel niet meer te denken. Irene Ericksen had overwonnen. En toen kwam een groot berouw over haar. Waarom was zij indertijd zoo koppig geweest, en had zij zijn raad niet gevolgd, waarom had zij zich niet gewijd aan het lied der vroomheid, der heilige extase? Ja, dan kon zij nü al haar zieleleed hebben uitgegoten, kon zij troost hebben gevonden. Onpersoonlijke liederen had zij moeten zingen, terwijl haar geheele répertoire was gekozen om hém, gewijd aan hém.... den ondankbare, die het niet waard bleek, dit: »Du meine Seele, dn mein Herz <

Gelukkig maar dat zij geestkrachtig genoeg was om haar studie haar alles te maken om den vioolkoning te bannen uit haar leven. En een wilde trots doorstraalde haar,

Sluiten