Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet gunnen aan de wereld, al smaadt men die. Jules, als jongen meer bevoorrecht, geholpen door zijn oom Frederik, wist zich, reeds zeer jong, voor de toekomst gewaarborgd, ging gaarne in gezelschap, maar zocht steeds de verfijning die hem lief was.

En Paul was gestorven omringd door de trouwe plichtszorgen van Mathilde, de kinderlijke teederheden van Jenny, die hem het best steeds had begrepen, bij wie hij de troost des harten vond, welke Mathilde, hoe zij ook haar best deed, hem niet kon schenken. Paul was sentimenteel aangelegd, en Jenny had hem vertroeteld, gelaafd met haar liefdevolle vriendschap, die eerbied niet uitsloot; Jenny, en ook wel Jules, ofschoon deze zich als jongen niet zóó wijden kón als Jenny; met zijn miniatuur mannennatuur zelfzuchtiger en onhandiger. Jenny vond haar moeder gewetensvol doch hard, papa een engel, een lijdende engel. Trude en Ida waren steeds tegenover den ziekelijken vader van een tergende onverschilligheid. En hij, goedig en geduldig, leed daaronder, maar zeide niets, wendde zich tot Jenny, zijn „zonnekind. En wanneer Jenny zich kwaad maakte over de zusjes, wilde hij dit niet, berustte wijsgeerig, vermaande haar dit eveneens te doen. Zij waren nu eenmaal zoo en niet anders.

Mathilde had zich harerzijds dikwijls innerlijk geërgerd over wat zij noemde Pauls oneerlijkheid. Waarom wilde Paul het nóóit bekennen dat omstandigheden schuld hadden aan hun huwelijk? Waarom verkoos hij eeuwig te beweren dat Mathilde even doodelijk van hem was geweest als hij van hiér ? Terwijl zij hem dadelijk had gezegd hóé het met haar innerlijk gesteld was ten opzichte van hem; dat zij niets dan achting voor hem voelde, kón voelen en zóu voelen. Waarom beroemde hij zich op de eens doodelijke verliefdheid zijner vrouw tegenover de kinderen, welke zij, de moeder waarlijk nooit in haar vertrouwen had genomen. Het was zoo valsch, zoo onecht. Waarom zweeg hij niet, gelijk zij ?

Aldus dacht zij tijdens zijn leven. Doch spoedig na zijn dood was er een vlies weggerukt van de oogen van haar

Sluiten