Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achting geven Jou daarentegen zou ik moeten verachten,

evenzeer als mezelf."

„Bedenk wat je gevraagd hebt voor je dochter Jenny. Koop 't tegen dien prijs."

„O, liever versmoor ik Jenny's talent, haar edelste gave, dan zóó iets. Geef me maar niets Frederik, ik wil niets van je, ik verlang niets.... alleen dat je heengaat, en me met vrede laat. Verstaan?"

„Ja, koningin van mijn hart, ik zie je wel graag zoo edel verontwaardigd.... 't maakt je nog mooier, 't Kan me verder niets schelen wat je me voor kwaads van mezelf vertelt, 't raakt me niet, 't legt niet 't minste gewicht in de schaal...."

„Dwaas, om een ouwe vrouw als ik zulken nonsens te vertellen."

„Oud? Er zijn vrouwen die nóóit oud worden. En daar ben jij een van. A propos," en hij ging langzaam spreken om meer haar aandacht te trekken, „weet je wie hier is? Je vriend Nolette."

„Ik wéét 't."

„Kijk ze eens bleek worden. Ja, de vent gaat hier concerteeren, sprak 'em gisteren. Heel den Haag loopt natuurlijk uit. Moet jij er niet heen ? Als meisje ontbrak je toch nooit, als hij speelde in Amsterdam. Hij zal je wel op komen zoeken, hij zal wel beter ontvangen worden dan ik. Als ik óók maar fiedelde of zong, als ik óók maar musiceerde, dan was ik meer in de gratie. Ik zal jou eens wat vertellen, meisjelief, want ik heb je aandachtig gadegeslagen, je leven lang, zonder dat jij er op verdacht was. Je hebt altijd van Nolette gehouën, hoor."

„Fréderik! de maat is nu vól, ga wég, of ik sla je in je gezicht."

„Kun je doen, graag, dan zoen ik je mooie witte handen. Ik heb graag een klap van jou, liever dan een omhelzing van Suzanne. Je hebt Paul genomen, zeg ik je, omdat Nolette je niet wou, en ik, stommeling, liet Paul begaan, en ik nam je niet .... Ook al omdat ik geld wou, geld. Maar ik weet al lang dat ik aan geld niets heb. Nee nee, loop nou maar niet naar de deur, ik ga al.... 'Denk alleen fmaar eens over

Sluiten