Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Heb je al thee gedronken, Fritslief?"

„Nee, natuurlijk niet. Waar had ik dat moeten doen? Laat wat versche thee voor me zetten, en me een kop hier brengen. Ik heb 't heel druk vanavond, zooals ik je zei. Bonsoir, Suzanne."

Suzanne las in zijn oogen dat zij zich niet aan een tweede omhelzing moest wagen, en sloop zacht katachtig heen.

Etha bracht den kop thee.

En het viel haar op hoe moe en bleek haar vader er uitzag; hoe afgetobd.

„Scheelt u iets, vadertje?" vroeg zij bezorgd, haar hand op zijn schouder.

„Nee kind, ik heb 't druk met werken, laat me alsjeblieft ?"

Zij liet, ontrust, haar donkerblauwe oogen dringen in de zijne, maar hij kon haar blik niet verdragen, ontweek dien. „Ga nu maar gauw heen, poes, dank je wel."

„Nacht vadertje, lief vadertje," vleide zij, haar wang in het dikke rosblond van zijn haar. „Trek je niets aan, hoor, van al dien nonsens van vanmiddag. Die tante Mathilde, ik wou eenvoudig dat 't mensch niet bestond."

„Etha!" riep hij, zoo ruw-scherp dat zij schrikte, „ga alsjeblieft heen met je nonsens, dien je van je moeder hebt geleerd."

„Ik meende 't zoo niet. Nacht papa, u blijft zeker boven, den heel en avond?"

„Spreekt. En hoepel nu op, jonge dame."

Hij gaf haar een vluchtigen kus, en zij ging zuchtend heen. Hij oogde even haar slanke meisjesgestalte na, zag naar den knoop van het mooie haar, laag in haar nek. Dat geduldige zuchtje deed hem pijn. Hij was plots weer een liefhebbend vader, en ontevredenheid doorknaagde hem, omdat hij het kind zoo had afgesnauwd. Waarom moest zij zulke ouders hebben als hij en Suzanne; zij had wel wat beters verdiend, vooral een betere moeder. Van avond had hij haar kinderlijk koozen niet van harte kunnen beantwoorden.

Na dat na dat.

Maar alles welbeschouwd, wat had hij nu gedaan? Zijn eigen schoonzuster, die hij van kind af gekend had, een

Sluiten