Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoen gegeven, 't Beteekende niets, heelemaal niets. En toch moest hij wachten, rninstens acht dagen, voor hij haar weer kon opzoeken. Hij wist zelf niet waarom hij zich dien termijn

bepaalde, waarom hij niet morgen ging Maar er was

iets dat hem terughield. Hoe zou zij zich voelen?

Ze zou nog wel woedend zijn. Och kom, misschien lachte zij er nu wel om. Zóó zwaartillend. Kon hij maar eens een

kijkje nemen nu in haar huiskamer in die kamers, waar

al haar intieme doen en laten zich afspeelde. Die vrouw gaf niets toe, had nooit iets toegegeven, ze wakkerde zijn hartstocht niet aan, integendeel. Maar ze maakte hem eenvoudig gek in den laatsten tijd. Het denken aan haar was dikwijls zoo sterk in hem, dat hij zijn uiterste geestkracht moest oproepen, om zijn dagelijksche omgeving behoorlijk te antwoorden indien men hem iets vroeg. Hët was nooit zoo erg geweest als sinds dien middag dat zij tegenover hem haar wil doordreef de kamers toch te verhuren. Dat tartende, hoogmoedige, onverschillige toen.

Hij zuchtte, hief zijn oogen naar het plafond, waaraan de streng antieke koperen kroon goudvonkelde in het licht, dat haar bekers goot over haarzelve zoowel als over het somber roodbruin studeerkamer-ameublement; licht dat fel kaatsend zich uitstoeide in den breeden spiegel met geslepen rand, gevat in den mum boven den schoorsteenmantel, waarop het eenig siersel, carrarisch marmeren Dantekop, links terzijde stond.

Zijn blik daalde naar het donzig tapijt, waarin zijn zolen zich drukten, tapijt in passende tint mede van het donkerst roodbruin voor hem geweven. Hij keek naar de fluweelen gordijnen in statigen plooienval voor de hooge ramen, alle koude buitensluitend, naar een zelfde dat de deur dekte, naar de fijne aquarellen aan den mum, naar den sierlijken haard met zijn koperen drijfwerk als kanten punten, naar al de weelde die Suzanne voor hem, haar pop, had uitgedacht. Zijn smaak had, wel is waar, de door haar gekozen kiemen gedempt tot harmonische stemmigheid maar zij had in elk geval geloopen en gedraafd om zijn orders strikt uitgevoerd te krijgen, honderdmaal vragend of hij het zoo goed vond.

Sluiten