Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

denken en dreef één klaar en vast begrip de troebele onzekerheid uit haar brein: Zij zou hem berichten dat zij voor zich zelf niets begeerde, doch als hij uit eerbied voor zijns broeders nagedachtenis verder wilde zorgen voor Jules en Ida, kon hij zeker de dankbaarheid oogsten van deze twee harer kinderen, en iets doen ter herinnering aan Paul. Zij zelf zou dan toch buiten hem kunnen, goddank. De kinderen, dat was iets anders, hun belangen mocht zij niet in den weg staan, 't Was alleen maar wachten nu, en volharden in deze kalmte, die zoo weldadig over haar gekomen was, opdat haar huisgenooten niets abnormaals aan haar zouden bemerken.

Trude verscheen nooit aan de koffietafel, zes dagen in de week. Zij at haar boterhammen met kaas en dronk haar fleschje melk ,,op bureau." Maar Ida en Jules verschenen, en werden blij gemaakt met het concertnieuws. Ida vond dadelijk dat zij er heen móést gaan, ómdat iedereen ging, „je kón eenvoudig niet thuisblijven," hetgeen Jenny voorzichtig fijntjes deed glimlachen, terwijl haar oogen zoo lang aanhielden op die harer strak voor zich kijkende moeder, tot Mathilde haar hem blik met even groote voorzorg teruggaf. Want, o wee, als de muzikale Ida iets begreep van deze tweespraak zonder woorden. Dan zou het koffieuurtje verstoord zijn, en van scènes had Mathilde vooreerst genoeg.

„Ik zou jou ook graag meenemen komende week, Jules, vent, maar ik verbeeld me dat we met zoo'n troep niet kunnen komen."

„O nee, ma, 't hoeft niet. Ik hoor dien meneer nog wel eens. Laat Ida maar gaan."

„Dat zou ze in elk geval zonder jouw toestermning ook doen, jongenheer, o zóó," deed Ida zijn zelfopoffering te niet.

Jules haalde in meerderheid de schouders op.

„Ik moest eigenlijk Jules mijn plaats afstaan," bedacht Mathilde, ,,'t rouwjaar over papa is nog niet heelemaal oml Nog veertien dagen."

„Ma!" kreet Jenny, haar kopje koffie zoo driftig neerzettend, dat de inhoud haar bord gedeeltelijk overplaste. „Als u dat doet, na uw belofte van vanmorgen ....'

Sluiten