Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De heer van der Wenden greep zijn hoed, dien de wind reeds zoo beleefd was van zijn hoofd te nemen, en boog voor Ida. Trude bleek nu wel genoodzaakt nurksch voor te stellen, met haar jongensachtige armbeweging:

„M'n zuster.... Meneer van der Wenden."

Ida boog op haar bevalligst. De heer van der Wenden, kon, naar zij dacht, zijn oogen niet gelooven. En zij hóórde hem innerlijk zeggen: „Is dit mooie gracieuse kind een zuster van dat boomstamachtig monster?"

De heer van der Wenden zei echter hardóp iets van het weer. „Het zou bepaald een storm worden van nacht. Vervelend, dat 't zoo goot. Dag dames, wel thuis."

En tot Ida's onzegbare en zeven voet-diepe telemstelling, verdween hij onder de paraplu, welke de wind scheef dwong, terwijl hij met de andere hand zijn hoed vasthield. Trude keek eens smalend naar de druipnatte, keurig gekleede Ida, en terwijl haar smalle oogappels Ida's blik in den haren dwongen: „Ik had nou maar wat mooier weer gekozen voor de voorstelling, of anders m'n beste pak er niet aan gewaagd. Hij zou 't mij niet waard zijn hoor."

Ida, met purper-wangen, blies van kwaadheid. „Jij weet óók wel hoe t hoort. Je stelt mij aan hem voor, in plaats van andersom. Wat moet hij wel van je denken?"

„Wat zou hij van jóü denken, als hij wist dat jij expres van den Stationsweg komt aangestormd om hém te zien?"

„Wicht, je bent niet wijs! .Exprés'!"

„Ja, of je nou al woedend bent, ik kan 't niet helpen dat 't regent en waait, en dat hij zoo gauw wegging. Je schoonheid heeft hem niet zóó getroffen, dat hij zich om jouwentwille een verkoudheid op den hals verkoos te halen. Voor

mij n part had hij 't kunnen doen maar zoo zie je....

Zelfs schoonheid heeft niet altijd succes."

„Wezen!"

Ida, na getracht te hebben, met streng aangehouden donker oogenpaar, haar zuster te brengen tot een vernietigend besef van dier minderwaardigheid, en daarin geslaagd zijnd als iemand die beschaming wil wekken op het stoorloos nuchter aangezicht eener geit — Ida stapte bevend-boos in een ver-

Sluiten