Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de bijna witte lippen. Zij kruiste de armen en wachtte zwijgend af tot iedereen het zijne van de zaak gezegd had. „Zijn de dames en menéér klaar ? Dan zou ik ook graag even 't woord hebben, als 't me ten minste vergund wordt. Dat er bij zetten van 't huisnummer en de straat is hoegenaamd niet de schuld van mevrouw Helm of Everdien, wel uitsluitend de mijne, 't Bespoedigt eenvoudig de zaken. Een massa menschen vinden 't gruwelijk lastig, als ze eerst nog over zoo iets moeten gaan correspondeeren; ze worden kregel enloopen naar een adres dat ze dadelijk in de courant hebben gezien. Ja, Jules, of jouw gymnasiumvrienden die advertentie nu al of niet hebben gezien morgenochtend, kan me niets schelen. Drink je thee, en ga boven aan je werk. En ik zou nu graag willen dat je voortaan niet meer zoo'n toon aansloeg tegen je moeder, want ik neem eenvoudig zoo iets niet van je aan. 't Is meer dan erg. Een gentleman, zooals jij dan zoo graag wilt worden, je bent 't nu nog alles behalve, is in de eerste plaats beleefd en bescheiden."

„Maar oom Frederik mama ? en tante Suzanne ? Wat zullen die zeggen?"

„Dat zal ik met oom Frederik en tante Suzanne wel uitvechten. Een jongen als jij hoeft zich daar heusch niet over te bekommeren. Begrepen, m'n ventje ? Je hebt hier niets te vertellen, al rijd je met oom Frederik in de auto. Nacht Jules."

Jules antwoordde niet, trok ouwelijk de schouders op, diep gekrenkt in zijn „meneerachtigheid", en verliet de kamer. De meisjes, door haar moeders afdoende woorden uit het veld geslagen, zwegen. Jenny stapte naar de piano in de voorkamer, en Trude vluchtte. Ida zette zich tot lezen.

Tien minuten daarna, ging de deur behoedzaam open en stond Jules weer in de huiskamer. „Ik heb een boek vergeten " aarzelde hij. En toen iets beschroomds, iets

smeekends bijna in zijn oogen Mathilde haar hand deed uitsteken, greep hij die gretig. Hij keek even schuw of de lezende Ida het niet zag, en kwam toen snel zijn wang tegen die zijner moeder drukken; een zeer ongewone manier van doen. En zijn wang^was vochtig. „Arme Jules," dacht Mathilde,

Sluiten