Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geesje naar beneden gedreven, de straatdeur uit. ..Dag....

e e e e meisje " hoorde Mathilde

hem, langzaam aanvangend, snel besluitend zeggen, als wist hij niet dadelijk tot welke diersoort ook Geesje behoorde.

Mathilde zuchtte zwaar, even nadenkend over J. F. C. Lupanus. Mevrouw Helm en Everdien vonden heeren nog wel „zooveel makkelijker" dan dames. Maar dezen hadden ze moeten zien. Het benieuwde Mathilde wie de notaris was, die de diensten genoot van J. F. C. Lupanus. Men mocht hopen dat J. F. C. Lupanus nog maar niet al te gauw zelfstandig zou optreden; hij kon, de mgevingen van zijn onlogisch ingericht brein volgend, de menschen allerlei gekke dingen met hun geld laten doen. Enfin, J. F. C. Lupanus vond klaarblijkelijk haar, Mathilde, héél gek, en zichzelf een groot licht. Zoo ging 't. Wie belde daar nu? Zeker toch weer iemand voor de kamers.

Geesje liet ditmaal een fattig gekapt, maar beleefd jongmensen tot Mathilde toe. Hij was spoorstudent, en had het daarom in tegenstelling van den heer Lupanus juist zeer op de buurt voorzien. Doch hij vond Mathilde s prijs te hoog voor zijn beurs, en hij vertrok, belovend over de zaak na te denken. Zij verwachtte hem niet terug. Zij wilde zich intusschen niet dadelijk laten ontmoedigen, aan de koffietafel deed zij haar troepje Ida, Jenny en Jules verslag van de komst des heeren J. F. C. Lupanus. Ida giegelde, Jules en Jenny waren zeer verontwaardigd.

Ziet u wel, mama, dat kómt ervan, als u de straat en *t huisnummer erbij gaat zetten!" riep Jules, „zoo'n vent had 't niet gewaagd hier te komen, als u aan t bureau van dit

blad brieven had laten schrijven. De brutaliteit ik had

er bij moeten zijn, ik zou " . -

Maar Mathilde bracht hem onder het oog, dat mdien J. if. C. Lupanus beleefd per brief om een onderhoud verzocht had zij maar al te gaarne daarin zou bewilligd hebben. „Ééns had'hij toch moeten komen. En bezie de zaak nu alsjeblieft van de komische zij, jongen. Als je elke kleinigheid zoo tragrsh gaat opnemen!" Jules zweeg. Zijn trots had een deuk bekomen; hij kon er niet overheen dat zijn moeder een soort

Sluiten