Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bah, hoe stond haar jonge leven haar reeds tegen. Zij was hoogst ontvankelijk voor indrukken van welken aard ook, veel maakte haar gelukkig, veel ten uiterste treurig. Zij kón eenvoudig niet tegen „scènes". Zoo juichte blijdschap in haar op over een helderen zonnedag, een prachtigen avondhemel, een boeiend boek, een fraaie schilderij, een heerlijk concert, of pang! haar zielevrede werd wreed gestoord door een ontknallende twist tusschen haar ouders, die nu waarlijk geen paar uur met elkander in eendracht konden verkeeren. De zonnedag werd duister grauw, de avondhemel zwarte nacht, het boek, de schilderij, het concert, alles verloor het belangwekkende, het poëtische, het goudene; het gouden waas werd overal afgereten door de nijdige, alledaagsche uitvallen harer moeder, de bittere, hoonende opmerkingen, de scherpe steken haars vaders.

En telkens wanneer haar moeder jammerde: „ik ben de ongelukkigste vrouw!" vond Etha zich het armzaligste meisje. „O was zij maar meerderjarig, zij had geld, zij kon bestaan. Maar af te zijn van mama, weg, ver, ver weg, in Frankrijk, ItaliëI Soms gevoelde zij wel eenig medelijden met haar domme, bekrompen, slecht gehumeurde moeder, bijv. als deze radeloos stond tegenover het cynisme van papa, maar meestal zuchtte zij te zwaar onder het looden juk dat Suzanne haar oplegde om haar wrok over geleden omechtvaardigheid te kunnen bannen. Suzanne, verlangend dat iedereen even bekrompen was als zij, die zich zoo bijzonder wijs waande, vond haar dochter „excentriek, kwaadaardig, en slecht voor haar moeder." Zij kon niet verdragen dat Etha haar ongelijk gaf, in welk opzicht ook, maar zeer zeker niet tegenover Frederik. Zonderling, hoe lief zij dezen laatste ook had, zou zij gaarne in Etha een bondgenoote hebben gevonden, die mét haar opstond tegen den echtgenoot en vader. De vulgariteit van haar karakter leidde daartoe. Kijvend-stokend-kwaadsprekend had zij lief. Etha las, haar achttien jaar ten spijt, boeken van degelijker gehalte dan Suzanne ooit gelezen had, speelde oneindig beter piano, handwerkte mooier, deed zich waardiger voor, hield van zee, bosschen en velden, terwijl Suzanne de natuur beschouwde als een noodzakelijk kwaad."?De zee

Sluiten