Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer der ontgoochelingen. Doch schoon haar dit leerde, met vroegrijpe vergevensgezindheid, hem vader te beklagen om zulk een vrouw als mama, „die papa letterlijk de deur uit drééf," verweet zij ook Frederik toch eenigszins die ontwijding harer gedachtenwereld, dit temperen harer jeugdvreugde, die te tijdige plechtiging harer ziel, dit remmen harer onbezorgdheid. Zij vraagde zich nu reeds af, wat zij ooit te hopen kon hebben in een huwelijk. Men zou haar nemen om haar geld, gelijk men mama gedaan had, en voorts bedriegen. Zij zag er beter uit dan mama, maar och, schoonheid bleek toch ook altijd geen waarborg voor geluk. De romans zeiden het, het leven bewees het. En zij benijdde Jenny, die troost zocht en vond bij Schumann, Beethoven, Gluck en Brahms. Etha was geen kunstenares; slechts matig begaafd wat muziek aanging of schilderen, doch zij bezat haars vaders onderscheidingsvermogen en doordringend verstand bij een zooveel nobeler aanleg dan de meeste harer oppervlakkige kennisjes, die niets vermoedend van de kneuzingen welke Etha's fijn gevoel reeds had bekomen „het meisje Polenius" pedant, stil, saai en trotsch vonden, en haar uitsloten van hun verbond der joligheid. „Zoo'n aanstelster, die net deed of 't haar niet kon schelen, dat deze officier haar bewonderde, of die knappe ingenieur." Inderdaad trok Etha zich stijf schuchter, zelfs eenigszins verschrikt terug van de mannen welke zij sedert een poos in de salons begon te ontmoeten, en die op haar afkwamen met zekere oristuimigheid, opgetogen over haar mooi, zwaarmoedig, zacht gezichtje, gevoegd bij haar positie.van schatrijk eenig kind. Deze schroom harer dochter werd Suzanne tot een groote, venijnige ergernis. Zoo gaarne had zij geschitterd met een geestig, overmoedig aanvallend meisje, wier antwoorden complimentjes afdwongen. Die kreeg zij, de moeder, nu toch wel, maar 't was niet verdiend. Een erfdochter als Etha mocht zich gerust eens laten hooren. Door haar fortuin kon ze toch later den toon aangeven. En zij keef er over tegen Frederik, „daar hij nooit geduld had dat Etha school ging, haar altijd thuis wilde hebben als iets te kostbaar om ook maar voor enkele men weg te worden gezonden. Nu zag je wat die engelsche, hollandsche,

Sluiten