Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de cologne. Hij werd immers onophoudelijk zoo gefêteerd, en de vrouwen zwermden natuurlijk altijd nog om hem heen. Het zou toch een hoogst moeielijke taak zijn geweest, hand aan hand met hem door het leven te gaan. Altijd had men als echtgenoote moeten gereed zijn hem af te staan aan al die anderen, telkens a la moeder van een verloren zoon hem verwelkomen bij zijn terugkeer. En het leed dan daarover. Wellicht had zij toch nog het beste deel gekozen als de vrouw van Paul. Neen, het beste deel zou geweest zijn zichzelf te blijven, geketend door man noch kinderen. Och, maar dan had je weer een negatief verdriet gehad en in je eenzaamheid gesnakt naar een beetje huiselijk geluk. Nooit was het eigenlijk goed, wat je ook deed met je leven. Stel je voor, met

Nolette kinderen, een KIND van Nolette. Zeker

géén dróge Trude.... Een volbloed artiest met een kind

als Trüde of neen, misschien toch een droge Trude.

Trude had immers vader van der Pels aard. Die Jenny.... Voor haar toekomst was het te hopen, dat Henri kwam; voor Jenny's gemoedsrust wél zoo wenschelijk zijn wegblijven. Een beetje teleurstelling en ontgoocheling, en meneer ging in de vergeetdoos.

Jenny tot schreiens toe zich opwinden om een man dien zij één keer gezien had, Jenny haar schuwen maagdenhoogmoed op eens aan den kant zettend, zich toonend aan haar moeder, onbevangen.... Enfin, nog was 't te hopen dat het maar de kunstenaar was dien zij zocht.... De man zelf.... 't zou te gék zijn. Everdien had gelijk gehad met te lachen. Mannen, vooral artiesten, hadden wél de eeuwige jeugd.... Alleen vrouwen, al was hun hart jong, werden oud volgens de wereld; liet men voelen dat zij hadden afgedaan en zich op konden bergen."

Al dien tijd hadden Mathilde's bezige vingers zich gerept, en daar haar denken elders had vertoefd, zag zij thans plots, verrast, het ontbijtservies gewasschen in glanzende blankheid naast den omwaschbak vol troebel heet water. Als in een droom had zij haar werk verricht. En weer trok haar denken naar Jenny. „Eenvoudig stil kind altijd geweest met één vast vriendinnetje; van vriendjes nooit sprake.

Sluiten