Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a ce soir," hij drukte haar hand stevig, keek haar aan met iets innigs in zijn oogen. Haar oogen zeiden hetzelfde.

Zij liet hem uit, zag hem even na, hij wenkte zijn rijtuig, dat hem, langzaam op en neer gaand, had gewacht, stapte in, wuifde zijn hand nog eens uit het portier. Zij wuifde terug. Zij ging naar binnen, met alles wat hij gezegd had nog gonzend door haar hoofd. Zij keek haar salon eens rond. O ja,

zeker, er was nieuw leven in gekomen met hem een

teeken van lente na een barren winter Hij had haar doen

herleven, zij voelde zich een ander mensch. Enfin, zij mocht zich niet te veel verheugen; al die malle opwindingen, in haar positie vooral, leidden maar tot groot pessimisme later. En zij had er nu genoeg van, zij wilde niet meer lijden, volstrekt niet. Al beweerde hij nu dat zij hem eens het hoogste was in zijn veelbewogen leven van man, thans beschouwde hij haar toch als een vrouw die afgedaan had, hij mocht vleien zooveel hij wilde.

„Wie dénk je wel dat er geweest is?" vroeg zij Jenny, toen deze frisch en zacht blozend van het haastig loopen in de buitenlucht, zich aan de koffietafel zette. Het kind werd onmiddellijk wit tot om de lippen, haar handen vielen slap van de tafel op haar schoot.

„Ma, niet hij hij niet hij V

„Ja, hij."

„En ik was er niet gód, rak." >t

„Maar hij komt terug, kindje, vanavond komt hij terug. Jenny herademde, haar oogen schitterden op, haar wangen rozigden zich weer, haar heele gezichtje zette zich in gloed, die als een helle luister scheen te stijgen naar het zijdig korenblond heurer haren. Haar lippen bleven vaneen in een licht hijgen.

„O ma, hoe zalig vanavond ik kan t met gelooven.

't Is een sprookje." J

„Ja, is 't niet te gauw, en hij wil je hooren.

„O, u hebt hem van mij verteld, van mijn zingen!"

„Natuurlijk. Wie en wat ligt me nader aan het hart, hè?" g

Jenny stond op en sloeg heur beide armen vast om haar

Sluiten