Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trude staarde haar smalle oogappels uit, terwijl haar ooren al deze beminnelijkheden in zich opnamen. Iets smadends krulde haar mondhoeken om. ;,Wat 'n zoetigheid.... en

wat was die man lief met ma Matty hij kon

toch wel Mathilde zeggen, al kende hij ma van vroeger. Nee, 't zou bepaald een gekke boel worden van avond, dat zag zij, Trude, nu al. Zonnestraaltje, die lange bleeke Jenny, 't was me de zonnestraal wél. Hoor eens, als 't niet voor de koekjes was, bleef zij niet. Van der Wenden moest 't gewaagd hebben zoo iets idioots te zeggen tegen haar. Die zotte Jenny was nog ijselijk verguld inet dat compliment. Eng hè, zoo'n malle familie als de hare. In plaats dat zij, Trude, in een degelijk millieu geboren was. Wat déden ze

allemaal om die man heen, of 't 'n koning was Nou, zij

zou hem wel eens laten hoor en dat zij er anders over dacht, heel leukjes."

Jenny zat hem, die haar afgod al was, in stilte te bewonderen, terwijl hij zijn thee dronk. „Wat had hij toch een mooi, fijn, interessant gezicht, hij was een snoes, een engel.

En gisteravond En straks zou hij spelen, spélen, voor

hun, neen voor haar hier, hier in ma's salon, 6! O, ze

moesten eens weten, die menschen, die gisteravond in de zaal Diligentia en laatst op Diligentia-concert zoo geklapt hadden, dat hij nu hier zat, zoo familiaar en lief. Wat zouden ze de Poleniussen , die geen geld hadden en nog kamers moesten verhuren om er te komen, benijden. Rijke en aristocratische dames zouden wie weet wat willen geven, om

dat voorrecht te genieten, dat groote heerlijke voorrecht

Je moest je oogen nog eens uitwrijven, om werkelijk te ge-

1 ooven dat hij er was En wat was hij eenvoudig, hij

at zoo gezellig koekjes, zoo smakelijk nee, hij was een

dót.... En óód? een paar jaar ouder dan ma, jong

was hij al had hij wat grijs haar hier en daar ï

„Hemel, waar blijft Ida!" hoorde Jenny haar moeder op eens zeggen.

,,'t Is een extra gelegenheid," zei Trude, „ze moet toch effect maken." „Cht, cht," suste Mathilde, geen raad wetend met deze

Sluiten