Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn onpoëtisch gespot en gelach. In plaats dat hij peinzend, sober, romantisch was en interessant, bleek hij doodgewoon

in zijn doen en laten zoo prozaïsch mogelijk Nogal

te vereenigen met zijn spel en zijn succes. Zij nam hem tersluiks nog eens goed op. „Ja, hij was natuurlijk oud, want verbeeld je, nóg ouder dan ma, maar leelijk toch met, heelemaal niet. Hij had nóg móóie geestige oogen, en waarom ma zich niet op hem verliefd had vroeger, in plaats van op pa, was onbegrijpelijk. Pa, alles behalve knap, met zoo iets weeks. Ze zou straks wat te hooren krijgen over haar witte japon, maar zij zou ze hier dan wel eens vertellen hoe 't hoorde. Niemand wist 't, behalve zij. Zij hield den naam Polenius hoog. Zij ging naast Nolette zitten, die hoffelijk plaats voor haar maakte. In elk geval, al was hij op leeftijd, hij zag er héél aantrekkelijk uit, hij was weduwnaar, dus vrij, hij had een grooten naam. Zij moest vooral lief -tegen hem zijn."

„Hebt u nog thee, ma ?" vroeg zij met haar aardigst stemmetje. „Dan zou ik graag een kopje hebben." Mathilde schonk, berustend, in, schoof haar lekkernijen toe. „Hier kind." — Jules zat zich te ergeren over Ida's aanstellerij, gelijk hij zich geërgerd had over wat hij noemde Trude's botte brutale plompheid. „Hoe kwam Trude zoo ? Ze was toch een dochter van ma, een zuster van hem en Jenny. Zóó'n gebrek aan

tact en fijngevoel Als zij ezeldom was geweest, kon hij

t haar vergeven hebben, maar nu zij verstand had

't Deed hem, Jules, pijnlijk aan, 't schrijnde hem. Trude

en Ida waren vulgair niet nobel Ellendig, dat zij

zijn zusters waren."

„O, wat was dat magnifiek gisteravond, meneer Nolette," lispelde Ida, „magnifiek."

„Zeer vereerd, zeer vereerd " hij boog. „En de zangeres, hoe vond u die?"

„O, die viel natuurlijk totaal in 't water, toen ü kwam."

„Dan zal ze wel nat geworden zijn, die arme Ferenczy."

„O " Ida gilde haar schel keellachje uit, „dat méén ik

met, en dat weet u ook wel. Een mooi meisje, hè, die Gabnelle Ferenczy "Ida liet haar bruine oogen eens dringen

Mathilde Polenlus. ,~

Sluiten