Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Jenny mijn eigen kind, en hij .... En ik zal haar wei moeten geven. En ik kan niets zeggen, niets."

Hij drukte onstuimig haar hand, speelde met haar blanke slanke vingers, mooie vingers, zoo goed als zonder ringen, niets dan haar gladden trouwring en een simpelen, met een paar onnoozele diamantjes. O, waren ze van hém geweest al die jaren. Hoe had hij ze getooid.

„Geven mag niet, hè?" vleide hij, „zelfs van zoo'n ouden vriend als ik, mag 't niet...."

„Laten we 't voor de rust van mijn geweten zoo houden als ik eerst gezegd heb ." schertste zij.

Plots ging de dein" open, en Trude stond voor hen. „Je kon nooit weten met ma.... ma was altijd zoo geheimzinnig.... die koekjes waren werkelijk heerlijk geweest.... wie weet wat er nog meer in de kast stond.... God, wat deed die man gék.... hij zat met ma te flirten. Ma óüd en hij óüd .... zóó iets geks...." En een koele spot danste door Trude's smalle harde oogappels, en glimmerde door Trude's groote lorgnetglazen Mathilde tegen, die ijlings, bijna beschaamd haar vingers wegtrok uit de klemmende hand van haar jeugdvriend. Zij verkilde in schrik. Het grijnzende méérderheidsvertoon van dit kind, dat in haar nuchterheid natuurlijk zich geen denkbeeld kon maken, en haar moeder een bejaarde gekkin vond.

Als een kleine grimmige sater stond zij daar, om haar moeder te be- en te veroordeelen. Wat een pret zouden zij en hartelooze Ida daarvan hebben.

Nolette kon Trude hebben fijn geknepen. „Lam Poleniusproduct, zonder de minste artisticiteit, boter-melk-en-kaas

schepsel. En dat was van MATHILDE Hij moest er haar

nóg eens op aankijken, die mooie bevallige vrouw met haar

zwarte krulhaar " En hij riep achteloos: „bravo! bravo!"

tegen „dat andere wicht daar aan de piano, nog onuitstaanbaarder dan die geleerde nachtvogel met haar bril.... die ten minste Beethoven met rust liet."

Ida was wóédend, daar men gepraat had onder haar spel. „Mooie artiest, om te praten, als zij speelde. Jenny, die was alles.... als die haar mond maar opendeed.... t Was een valsche man bepaald!"

Sluiten