Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jenny niet aangeboden had voor haar te dragen, „gaan we eens slapen, kindlief."

En toen draaide Jenny plotseling het gas uit, viel haar moeder om den hals, en fluisterde, haar wang daartegen:

„O, ik kan nog niet slapen. ma.... ma.... hij is....

Is hij geen engel?"

„Voor jou ten minste. Je hebt hem betooverd. Merk je nu wel, kind, dat er nog geluk voor je is? Hoe kon je er aan twijfelen, jij, zoo'n jong ding? ma vertelde maar wat, en ma kreeg standjes van je, en nou zie je.... Ben ik nu nog akelig en zelfzuchtig? Ik heb nü toch wel mijn trots ten offer gebracht aan jouw welzijn."

„O, u is de beste moeder die er leeft. Ma .... u weet

wel u moet niet boos zijn maar toen hij zoo uw

hand nam .... Vond.... vond u "

„Vond ik wat?"

„Dat toen prettig zoo "

„Lieve hemel, kind.... een vrouw van mijn leeftijd met

groote dochters ik ben toch geen bakvisch die flirt met

een adelborst. Dat is zoo'n gewoonte van Nolette.... hij is altijd 't bedorven kind geweest van de vrouwen, en dus durft hij zich een beetje meer veroorloven dan een ander.... Van hem wordt geduld of aardig gevonden wat een ander kwalijk genomen zou worden. En wij zijn samen opgegroeid—

ik heb er heusch niet over nagedacht, mijn lieve Jenny

God, kind, laten we nu toch naar bed gaan morgen

komt er weer een dag.... 't is zoo iets van bij half twee...."

„Ja, maar nog even, ma ik begrijp maar niet dat

toen u allebei jong was, u niet op elkaar verliefd raakte. Dat komt me zoo vreemd voor."

„O Jenny, ik begrijp zooveel niet, o. a. hoe je me zulke gékke vragen kunt doen. Nacht Jenny

Maar Jenny, een en al spanning, een en al opgewondenheid, trok haar moeder mee, in de nog lichte gang, bij de schouders, deed plechtig diep het donker har er kijkers duiken in Mathilde's oogenpaar. „Dus er was heelemaal niets?

Mathilde vond het 't biest te lachen.

„Sedert wanneer ben je biechtvader, Jenny ? Ik weet heusch

Sluiten