Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blijken en juist dan is 't zooveel te vreesdijker voor arme

Jenny. Maar, enfin, ze zal wel vergeten in 't buitenland

in een andere omgeving...."

Het echtelevenvanden heer en mevrouw mr. Frederik Polemus was er, sedert den dood van Suzanne's vader, juist niet op veraangenaamd. Gelijk Frederik en Etha verwacht hadden, voerde Suzanne meer dan ooit het woord in huis, en daar dit woord nooit naliet bij alle huisgenooten een naren indruk achter te laten, had niemand feitelijk reden zich over de vermogensvermeerdering te verheugen dan de erfgename zelf, schoon zij steeds volhield de ongelukkigste vrouw op aarde te zijn.

Hoewel zelfs de oudste van Suzanne's en Frederik's kennissen den heer Chaudet slechts vier, vijf keer in hun leven hadden ontmoet, terwijl bij de rest een of twee keer al wél mocht heeten, bleek de rouw over hem gróót en algeméén. En auto na auto, équipage na équipage waaruit dames en heeren met zeer plechtige, zelfs treurige gezichten stapten, hield stil voor de villa. De stemmen werden gedempt tot een schier onhoorbaar gefluister, de laarszolen werden fluweel. Het gold hier toch het verlies, het zwaar verlies van die arme lieve gefortuneerde mevrouw mr. Frederik Polemus, en daarin moest men van harte deelnemen. Anders zou men mogelijk met geïnviteerd worden, als de rouw om was, op die diners en soirée's, waar men de uitgezochtste schotels trof en de beste wijnmerken van heel den Haag.

Etha doorschouwde de zotte komedie, en zij zag met leede oogen hoe Suzanne zich door al deze vleimenschen liet bedriegen, hoe zij geloof sloeg aan al dit gehuichel, er zich pauwtrotsch op verhief. De meerdere aandacht welke Suzanne den overledene wijdde, daar haar vrienden hem gestadig te berde brachten, rekende zij zich als iets zeer lofwaardigs toe, en zij ging er zelfs, omdat hij aldus haar eigenliefde streelde, veel van wijlen haar vader om houden. Frederik merkte cynisch op dat de vernalatigde doodgewone en zeer bescheiden heer Chaudet nooit tijdens zijn leven door zijn dochter geprezen was, als na zijn overlijden. Hij bleek nu opeens gróót van karakter, edel, talentvol, een voorbeeld

14*

Sluiten