Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar kunst-oom," vertelde hij, „jullie moeten mijn arme kleine nicht niet zoo verlegen maken. Ze komt letterlijk uit een klooster " . « ,

Nadat de heeren Jenny eerbiedig, en Nolette vriendschappelijk gegroet hadden, met toch iets in toon en blik van tegen hem opzien, bemerkte Jenny, gingen zij en Nolette naar huis; hij bracht haar trouw weerom, en bleef dan eten, als hoorde het zoo. „Zalig," vond Jenny.

„Je lacht, geloof ik, nooit, wél kleine meid?"

„O ja, ook wel. Als ik ü hoor lachen, moet ik dadelijk

lachen." Zij keek hem van terzijde aan, beet haar lip

„U lacht zoo " murmelde zij.

„Nu, zoo wat?"

„Zoo jóng, eigenlijk."

Hij schaterde opnieuw. „En dat vertelt ZIJ MIJ een

kind van achttien aan een ouden man "

„Oud Jenny verontwaardigde zich. „U is niets

oud Dat mag u nooit meer van uzelf zeggen "

„Mejuffrouw " hij nam zijn hoed af „dank u voor

't lieve compliment. Zie mijn haren " g

„Nu ja, dat beteekent toch niets, een paar grijze haren....

Hij keek dit kind op eens scherp en verwonderd aan

„de hero-worship ging wel wat ver god, ze zou toch

niet.... Och, weineen, 't kwam door haar uitbundige muziekliefde bij was haar held, hij had haar talent ontdekt, hij

liet haar studeeren. 't Was niet meer dan natuurlijk dat ze iets aardigs zei, iets hartelijks, 't Was 'n charmant kmd, alleen moest ze meer houden van haar moeder.

Hij was er aan gewend dat jonge dingen als deze met hem dweepten; van hoeveel briefjes die zij hem schreven, geparfumeerde en ongeparfumeerde, had hij zich niet cigaretten gedraaid, of lucifers, welke hij boven het gas hield als de zijne juist op waren. Hij hield eigenlijk tóch niet van

zulk jong goed, 't was zoo onbeholpen, zoo onbedreven

't was wel frisch en aardig maar neen, hij hield toch meer

van iets bezadigds. Mathilde was nooit zoo geweest op dien

leeftijd wel beschroomd en bescheiden, maar toch meer

vrouw al hm, mooi meisje prachtwezentje. En hij

Sluiten