Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,'t Zal nog een zenuwachtig oogenblikje zijn " meende

Everdien."

„Kom, laten we ons eerste kopje thee eens op Jenny's succes drinken," stelde haar moeder prettig]es voor.

„Ik moet toch zeggen, Mathilde dat ik 't grappig vond, van middag, ze zoo naast mekaar te zien, hij zoo'n papaatje naast haar. En ik dacht aan hem en jou, vroeger, als jullie samen voorbij mijn raam wandelden, in Amsterdam. Dan zei ik altijd tegen Helm: „Dat wordt nog een paartje. Vreemd dat de dingen altijd zoo'n héél anderen loop nemen, dan je veronderstelde."

Mathilde streek de hand over het gezicht. „Ja dat

denk ik ook wel eens Enfin, 't is verblijdend dat iemand

als Nolette zooveel belang stelt in Jenny."

„Hoe gek, dat Jenny niets op u lijkt," viel Everdien op eens uit, als trof haar dit feit voor de eerste maal. •

„Nee, niets, hè ? Ja, raar geen van je vier kinderen

eigenlijk. Jules nog 't meest."

„Ze lijken op Paul " zei Mathilde zacht, en toen.verwijdden haar oogen zich plots in schrik, want een auto hield voor haar deur stil, en daaruit sprong zwager Frederik, die Etha, geheel in 't zwart, eruit hielp. Frederik schelde, Mathilde hoorde Geesje naar de deur sloffen. De dames Helm waren opgestaan, als bereid tot vertrek, aarzelend.

„Neen, néén!" dwong Mathilde haastig beslist, zich geneerend voor haar bleekheid, hen tot neerzitten. , Gaat u toch

alstublieft niet weg waarom ? Jullie zijn me heusch meer

welkom dan mijn zwager Etha is een lief meisje, ik ben

blij dat zij er bij is. Mevrouw, drink uw kopje eens uit.... Everdien, laat ik je nog eens inschenken ?*'

Maar Mathilde's bevende hand» kwam daar nog niet toe. „Die Frederik! Dus zóó, keerde hij weer tot haar; 't was slim bedacht, Etha, dat arme onschuldige kind, moest zijn leidsvrouw zijn." Frederik, den hoogen hoed met rouwband in de hand, hield de deur open voor Etha, wier bevallig persoontje de dames Helm, die wederom stonden, in ademlooze bewondering hield. Maar Etha zag niemand dan Mathilde, naar wie haar hart uitging.

Sluiten