Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Tante!" kreet het meisje met gesmoorde stem, en zij stortte zich letterlijk in Mathilde's armen, al was daar alleen hulp en uitkomst voor haar.

„Etha, m'n lief kind." Mathilde zag in de groote donkerblauwe oogen, die haar vol tranen trachtten toe te teederen, en kuste de zachte wangen. Ook haar doorschoot de kiem der gedachte: Was dit mijn kind maar, hier, hier heb ik nu eens volle sympathie." „Dank je nog wél voor je lief briefje, hoor, ik heb 't zeer geapprecieerd."

„O tante, ik ben zoo blij dat ik u weer eens zie .... maken de meisjes 't goed, Jenny? En Jules?"

Allemaal uitstekend.... dank je.... Frederik ga zitten.."

Etha begroette vriendelijk de dames Helm, wier aandacht, Mathilde was er blijde om, dus een weinig van haar werd afgeleid. Zij móést Frederik nu wel aankijken, en zij bemerkte dat zijn bleekheid niet minder was dan de hare, welke zij voelde in haar platgetrokken wangen. Zij reikte hem even haar vingertoppen, welke hij, uit een zonderlinge mate van fijngevoel en zelfbeheersching op dit oogenblik, volgens haar innigsten wensch, ternauwernood aanraakte. En hij boog, als man van de wereld, zeer diep voor de dames Helm, zette zich, en zeide iets tot de oude mevrouw over het mooie winterweer. Het had hém bijna evenzeer ontroerd Etha in de armen harer tante te zien, als het Mathilde deed het meisje daarin te hebben. Dit was bijna de verwezenlijking van het ideaal, hetwelk hem had gesterkt de weken dat hij zich niet had kunnen gunnen Mathilde te aanschouwen.

„Suzanne wél ?" prevelden Mathilde's lippen.

„Dank je, heel wel.... schoon, nee.... wat last van hoofdpijn. We komen je danken, Mathilde, voor je bewijs van deelneming, de bewijzen van deelneming van jullie allemaal. Suzanne is verhinderd...."

„Mama heeft eiken dag zooveel visite ...." hielp Etha.

„Ja, dat zal wel...." Mathilde's stem herkreeg eenigszins haar vastheid. Deze komedie móést immers afgespeeld worden, waarom zou zij, haar rol, de voornaamste dan niet vervullen ? Maar, o god, dat er met dit Frederik-bezoek toch geen nieuwe onheilen over haar mochten komen.

Sluiten